Η Αριστέα Παρασκευοπούλου τραυματίστηκε στη διάρκεια των φιλικών προετοιμασίας για τη διοργάνωση, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να αγωνιστεί στη συνέχεια. Από την άλλη, η Μαργαρίτα Μπάτσιου στη διάρκεια του πρώτου αγώνα με αντίπαλο την Αλβανία τραυματίστηκε και έτσι τέθηκε νοκ-άουτ από τη συνέχεια.
Ωστόσο και οι δύο αθλήτριες βρέθηκαν δίπλα στις συμπαίκτριές τους, προκειμένου να δείξουν την υποστήριξή τους και την αφοσίωσή τους στη μεγάλη προσπάθεια της Εθνικής μας ομάδας, η οποία εν τέλει πήρε την ιστορική άνοδο στο Ευρωμπάσκετ U20 Α' Κατηγορίας.
Σε δηλώσεις που έκαναν στο επίσημο site της ΕΟΚ, μίλησαν για τον λόγο που έμειναν δίπλα στην Εθνική ομάδα, τα συναισθήματά τους στη διάρκεια των αγώνων, για τον αγώνα με το Μαυροβούνιο όπου επιτεύχθηκε η άνοδος, αλλά και για το πως ένιωσαν σε όλη τη διάρκεια του τουρνουά, καθώς δεν μπορούσαν να αγωνιστούν.
Αναλυτικά οι δηλώσεις της Μαργαρίτας Μπάτσιου και της Αριστέας Παρασκευοπούλου:
Πως πήρατε την απόφαση να παραμείνετε δίπλα στην Εθνική Ομάδα;
Μαργαρίτα Μπάτσιου: «Τραυματίστηκα στον αγώνα με την Αλβανία και κατευθείαν κατάλαβα ότι δεν συνεχίσω στα επόμενα παιχνίδια. Ήμουν τόσο καιρό με τα κορίτσια και δεν υπήρχε περίπτωση να φύγω. Είμαστε ομάδα. Ήθελα να είμαι δίπλα στα κορίτσια όπως ήταν διπλά μου μόλις τραυματίστηκα και με στήριξαν».
Αριστέα Παρασκευοπούλου: «Για μένα αυτή η ομάδα είναι η οικογένειά μου. Ήθελα πάρα πολύ να είμαι δίπλα στα κορίτσια με τα οποία τα τελευταία πέντε χρόνια είμαστε μαζί στις Εθνικές Ομάδες. Ήθελα να τις στηρίξω με όποιο τρόπο μπορώ. Είμαι πολύ περήφανή για όλες τους. Αυτό που κατάφεραν ήταν αξιοθαύμαστο και στεναχωριέμαι που δεν μπόρεσα να τις βοηθήσω.
Για μένα ήταν πολύ σημαντικό να είμαι εκεί με την ομάδα και να ζήσω την εμπειρία στις ‘’μικρές’’ Εθνικές για τελευταία χρονιά. Μου άρεσε που ήμουν με πρόσωπα που αγαπάω τόσο πολύ και έχω συνηθίσει να περνάω μαζί τους τα καλοκαίρια. Και επίσης για μένα η Εθνική ομάδα είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου πολύ σημαντικό και θεωρώ ύψιστη τιμή να την υπηρετείς.
Θέλω να ευχαριστήσω όλα τα κορίτσια, το προπονητικό τιμ και όλα τα μέλη της αποστολής για το πόσο με έχουν στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια και που έκαναν αυτή την εμπειρία τόσο ξεχωριστή»
Ποια τα συναισθήματά σας την ώρα των αγώνων;
Μαργαρίτα Μπάτσιου: «Ήταν πραγματικά πολύ έντονα. Το ζούσα σαν να έπαιζα, κάθε φάση ήταν σαν να ήμουν στο παρκέ. Υπήρχε και το συναίσθημα ότι θα ήθελα και εγώ να βοηθήσω τις συμπαίκτριες μου και χαιρόμουν με την πορεία τους».
Αριστέα Παρασκευοπούλου: «Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για να είμαι ειλικρινής. Είχα πολλά συναισθήματα κατά τη διάρκεια των αγώνων. Ένιωθα ότι ήμουν μέσα στο γήπεδο και το ζούσα στο έπακρο. Προσπαθούσα να τις εμψυχώνω και να κάνω και ό,τι περνάει από το χέρι για να τις βοηθήσω και εντός και εκτός γηπέδου»
Πως νιώσατε μετά τη νίκη επί του Μαυροβουνίου που σήμανε και την άνοδο στην Α’ Κατηγορία;
Μαργαρίτα Μπάτσιου: «Η αλήθεια είναι ότι ένιωσα τεράστια ικανοποίηση, χαρά και συγκίνηση. Ήξερα πολύ καλά πως όλη η σκληρή δουλειά που είχαμε κάνει απέδωσε καρπούς και πετύχαμε τον στόχο μας. Δεν είχα, βέβαια, καμιά αμφιβολία για τις συμπαίκτριες μου.
Γνώριζα πολύ καλά πως αν παίξουν η μία για την άλλη και δώσουν το 100% των δυνατοτήτων τους, το Μαυροβούνιο δεν είχε καμιά ελπίδα. Ήταν για μένα ιδιαίτερη στιγμή, καθώς το πανηγύρισα μαζί με τους γονείς μου που είχαν έρθει στη Βουλγαρία».
Αριστέα Παρασκευοπούλου: «Ήμουν πολύ χαρούμενη, ευτυχισμένη και περήφανη για την ομάδα και τη χώρα μου. Πραγματικά το αξίζαμε. Υπήρχε τεράστια συγκίνηση, γιατί αυτό που είχαμε βάλει στόχο από την πρώτη μέρα της προετοιμασίας το είχαμε πετύχει».
Πως θα περιγράφατε αυτό το ταξίδι που ήταν διαφορετικό για εσάς;
Μαργαρίτα Μπάτσιου: «Τελειώνοντας αυτό το ταξίδι, θα έλεγα ότι ήταν διδακτικό και έχω μάθει πολλά. Το πιο σημαντικό είναι ότι με τα κορίτσια που γνώρισα και συναναστράφηκα δεθήκαμε και γίναμε μια οικογένεια. Έμαθα πολλά από τους προπονητές και έκανα κτήμα μου αυτά που έλεγαν.
Η πορεία της ομάδας ήταν εκπληκτική και παρά τον τραυματισμό μου και το γεγονός ότι αγωνίστηκα μόνο στο πρώτο παιχνίδι δεν θα άλλαζα με τίποτα όλο αυτό».
Αριστέα Παρασκευοπούλου: «Ήταν κάτι πάρα πολύ ωραίο. Και αυτό που κρατάω είναι τα πολλά μαθήματα που πήρα. Η Εθνική με έχει πλάσει σαν άνθρωπο. Ήταν η τελευταία μου χρονιά στην Εθνική Νέων Γυναικών και αυτό το ταξίδι θα με ακολουθεί σε όλη μου τη ζωή. Και ευχαριστώ την Ομοσπονδία που μου έδωσε την ευκαιρία να ζήσω αυτές τις μοναδικές στιγμές με την Εθνική».
