Η Sports Director του Αθηναϊκού, Κατερίνα Σωτηρίου, καθώς και η προπονήτρια της κινέζικης Χενάν, Ελένη Καπογιάννη, «φιλοξενήθηκαν» στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του EOK WebRadio με την Έλενα Βογιατζή και τον Μιχάλη Γκιουλένογλου και μίλησαν σχετικά με το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών.
Η Κατερίνα Σωτηρίου είπε:
Για το επίπεδο ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου:
«Εγώ είχα τη μεγάλη τιμή και χαρά στα δύο Παγκόσμια που συμμετείχε η Εθνική Γυναικών να είμαι μέλος αυτής, το 2010 και το 2018 στην Τσεχία και την Ισπανία αντίστοιχα. Είναι μια τρομερή διοργάνωση.
Πλέον είναι πολύ πιο μεγάλο event, έχει πολλά περισσότερα να δώσει και αυτό είναι το κομμάτι που προωθεί καλύτερα το παιχνίδι και την εμπειρία που θέλει να ζήσει ένας φίλαθλος».
Για το τι θυμάται ή κρατάει απ’ τις δύο παρουσίες της στα Παγκόσμια του 2010 και του 2018:
«Γενικά ήμουν άτυχη και στα δύο. Στο πρώτο είχα έναν πολύ δύσκολο τραυματισμό λίγο πριν φύγουμε, το ίδιο και στην Τενερίφη. Θυμάμαι πόσο πολύ ήθελα να κερδίσω μια θέση σ’ αυτήν την εμπειρία. Θυμάμαι τον πόνο στην Τενερίφη, σε ένα ταξίδι τριών ωρών κάθε λεπτό μού φαινόταν αιώνας, ήταν αφόρητος ο πόνος.
Θυμάμαι το πόσο ήθελα να είμαι σε αυτό το γκρουπ της Εθνικής ομάδας και τη θέλησή μου. Στην ιδέα και μόνο… πονάει το σώμα μου. Θα κρατήσω τη θέληση να είμαι στο γκρουπ αυτό, έστω και στην τελευταία θέση, για τον κόπο που είχα κάνει…
Να είμαι σε αυτά τα μεγάλα τουρνουά και να βλέπω τεράστιες αθλήτριες. Είναι τρομερή εμπειρία το να βλέπεις αυτό το επίπεδο στο Παγκόσμιο».
Για το πόσο έχουν βοηθήσει τα social media και η τεχνολογία στη μεγαλύτερη προβολή του μπάσκετ γυναικών:
«Αδιαμφισβήτητα τα social media, η τεχνολογική επανάσταση αλλά και το AI που μπαίνει σιγά-σιγά στη ζωή μας βοηθάει σε πολλά πράγματα για τη διάχυση του μπάσκετ γυναικών.
Είναι μια μεγάλη αλλαγή, κοινωνική αλλαγή. Το θέμα είναι το πώς αυτό θα το χρησιμοποιείς πάντα με θετικό αντίκτυπο, γιατί υπάρχει και το κομμάτι του φόβου, της εμπορευματοποίησης. Δεν πρέπει να τρομάζει όλο αυτό, όσο ότι όλα θέλουν ένα όριο.
Δεν πρέπει να χάσει το συναίσθημά του, πρέπει η αθλήτρια να έχει έναν χώρο να παίρνει τις ανάσες της, να κλείνουν κάποια στιγμή οι πόρτες και να μην είναι όλα εικόνα.
Εγώ βλέπω και βιωματικά πια σε όλα τα επίπεδα ότι αυτό το κομμάτι είναι επικίνδυνο, ειδικά στις μικρότερες ηλικίες. Όλα γίνονται για την εικόνα.
Μόλις βλέπουν ένα κινητό να σηκώνεται, αρχίζουν και αλλάζουν. Δεν αφήνουν ελεύθερο τον εαυτό τους, έχουν τρομερό άγχος τι θα δείξει το ίντερνετ ή η εικόνα. Είναι ένα κομμάτι στο οποίο πρέπει να δώσουμε προσοχή. Φυσικά, όμως, έχει βοηθήσει πάρα πολύ και στον αθλητισμό και στην κοινωνία».
Για το ότι «κλείνει η ψαλίδα» ανάμεσα σε μπάσκετ ανδρών και γυναικών και αν αυτό ήταν κάτι που της έλειψε τα χρόνια που έπαιζε:
«Μου έλειψαν και μου λείπουν πολλά πράγματα που “κλείνουν την ψαλίδα” του μπάσκετ ανδρών με των γυναικών. Πολλά πράγματα και κινήσεις γίνονται για την ισότητα των δύο φύλων. Το θέμα δεν είναι ποιος θα επικρατήσει, λάθος είναι κι αυτό, αλλά πρέπει να “μικρύνει η ψαλίδα”.
Προφανώς η FIBA και οι αρχές βοηθούν σε όλο αυτό. Αν δεν ξεκινήσεις εσύ με κάποιο πλαίσιο, δε μπορεί από μόνο του ένα σωματείο ή μια κουλτούρα πιο δύσκολη σαν την ελληνική να το φέρει, να επικρατήσει και να το βάλει στη συνείδηση των θεατών και των αθλητών. Είναι κάτι που το έχουμε δει στις γυναίκες σε άλλες χώρες.
Είναι μια εποχή που το marketing έχει έρθει στην Ευρώπη, βρέθηκε η ευκαιρία, είναι οι συγκυρίες. Υπάρχει μια ατζέντα σχετικά με την προώθηση των δικαιωμάτων.
Πήρε χρόνο όλο αυτό, άρχισαν περισσότεροι ν’ ασχολούνται. Αρχίζει απ’ τις ΗΠΑ όλο αυτό. Είναι πολύ δύσκολο να περιμένουμε ξαφνικά το ελληνικό πρωτάθλημα να γίνει κάτι όταν το ίδιο το WNBA είχε τόσο μεγάλα κενά.
Όσο “κλείνει η ψαλίδα” και γίνονται κινήσεις, αυτό πιέζει περισσότερο Ομοσπονδίες και χώρες ν’ ακολουθήσουν αυτό το πλαίσιο. Είναι πολύ θετικά όλα αυτά».
Για το αν μπορεί το «ρεύμα» του μπάσκετ γυναικών που υπάρχει στις ΗΠΑ να φτάσει έως και την Ελλάδα με τον ίδιο τρόπο:
«Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα. Τα social media είναι ένα κομμάτι που μπορεί να βοηθήσει να γίνουν κάποια πράγματα πιο γρήγορα. Είναι πολύ διαφορετικά να έχεις ένα πλαίσιο και να μη μπορείς να το δείξεις κάπου. Βοηθάει πάρα πολύ η τεχνολογία σε όλο αυτό, να δεις στατιστικά, νούμερα…
Για παράδειγμα, στο Πανευρωπαϊκό του 2017 και μετά το Παγκόσμιο 2018 έδειχναν τα παιχνίδια μας στην Α1 εκείνα τα χρόνια.
Δε θα ξεχάσω πως ήρθαν οι άνθρωποι της τότε Ομοσπονδίας με γουρλωμένα μάτια και μας είπαν “Δεν το πιστεύουμε, σας βλέπει ένα εκατομμύριο κόσμος”. Πίστευαν πραγματικά ότι δε θα μας βλέπει. Για να δεις αν υπάρχει εξέλιξη, πρέπει να υπάρχουν δεδομένα.
Τώρα πάνε πολύ συγκεκριμένα όλα. Βγαίνουν δεδομένα και όλο αυτό χρειάζεται χρόνο. Χρειάζεται να γίνεται μια καταγραφή και σε αυτό πρέπει να βοηθούν πολύ οι αρχές και η παγκόσμια Ομοσπονδία, με δεδομένα, για να δουν πραγματικά εν τέλει τι συμβαίνει.
Θέλει ένα πλάνο, το οποίο έχει κόπο, πρέπει να γίνουν κάποιες κινήσεις και είναι κάτι που πάντα κάνει καλύτερη μια Ομοσπονδία, πάντα βοηθάει μια χώρα στην εξωστρέφειάς της και όλοι κερδίζουν απ’ αυτό. Έχει τρομερό κοινωνικό αντίκτυπο».
Η Ελένη Καπογιάννη μίλησε:
Για το σύστημα διεξαγωγής του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών:
«Έχει αλλάξει το σύστημα των αγώνων. Ενώ πριν ήταν 12 ομάδες, τώρα είναι 16, πριν ήταν δύο όμιλοι των έξι ομάδων και τώρα είναι τέσσερα γκρουπ των τεσσάρων ομάδων.
Αυτόματα αυτό κάνει πολύ πιο ανταγωνιστικό το τουρνουά. Πριν έπαιζες πέντε παιχνίδια, οπότε αν έκανες μια αναπάντεχη ήττα μπορούσες να το καλύψεις. Τώρα με μια αναπάντεχη ήττα μπορείς να μείνεις εκτός ή να μπεις στα knock-out με το ζόρι και να έχεις ένα παιχνίδι περισσότερο. Αυτό το κάνει ακόμη πιο αμφίρροπο και καμία ομάδα δεν είναι ασφαλής».
Για το φαβορί της διοργάνωσης:
«Οι ΗΠΑ είναι το πρώτο φαβορί, με ένα ανανεωμένο ρόστερ. Αλλά υπάρχουν και ομάδες που μπορεί να την κοντράρουν, όπως η Γαλλία. Η Κίνα είναι μια καλή ομάδα, αλλά δεν ξέρω αν μπορεί να κοντράρει τις ΗΠΑ.
Αντίθετα, η Αυστραλία, ας πούμε, θα μπορούσε να είναι ανταγωνιστική και δε θα υποτιμούσα το Βέλγιο και την Ισπανία. Η Αμερική θα πρέπει να παίξει πολύ καλό μπάσκετ για να πάρει τον τίτλο, δε θα είναι κάτι εύκολο».
Για το αν περιμένει εκπλήξεις:
«Δε θα αποκλείσω τις εκπλήξεις, ούτε προς το ποιος θα κατακτήσει το τουρνουά ή να μείνει κάποια παραδοσιακή δύναμη απ’ έξω.
Ναι μεν ως προς τον τίτλο οι ΗΠΑ, στα δικά μου μάτια, έχουν ένα προβάδισμα, αλλά δεν είναι το προβάδισμα… δυνατό. Επίσης, δε θα απέκλεια να μείνουν ομάδες εκτός προημιτελικών».
Για αθλήτριες που περιμένει να ξεχωρίσουν στο τουρνουά:
«Η Αμερική έχει ένα κράμα εμπειρίας και νέων αθλητριών. Η Μπριάνα Στιούαρτ, η Έιντζελ Ρις, η Τσέλσι Γκρέι είναι πολύ έμπειρες αθλήτριες, που μπορούν να “κουβαλήσουν” στους ώμους τους μια ομάδα. Η Γαλλία έχει Μαρίν Γιοχάνες, Γκάμπι Γουίλιαμς… Mιλάμε για κορίτσια που είναι μεγάλες αθλήτριες.
Tο Βέλγιο έχει τη Mέσεμαν. Νομίζω αυτές οι προσωπικότητες θα ξεχωρίσουν και πάλι, γιατί ένα τέτοιο τουρνουά χρειάζεται εμπειρία και σωστή διαχείριση σε πολλά πράγματα».
Για το γεγονός πως θα βρεθούν 200.000 φίλαθλοι στη Γερμανία για το τουρνουά, που αποτελεί αριθμπος ρεκόρ:
«Η FIBA έμπρακτα δείχνει την ισότητα, ότι ένα τουρνουά γυναικών είναι εξίσου σημαντικό με ένα τουρνουά ανδρών. Το promotion και το marketing που έχουν κάνει πάει να πει ότι έχουν δουλέψει πάνω σε αυτό και το αποτέλεσμα το βλέπουμε σε αυτά τα νούμερα.
Είναι σημαντικό για τον γυναικείο αθλητισμό, γιατί μπορεί να φέρει παραπάνω αθλήτριες στο άθλημα δίνοντάς τους το κίνητρο να ονειρεύονται πως μπορούν να βρεθούν και αυτές σε κάτι τέτοιο».
Για την ανανέωσή της με την ομάδα της Χενάν:
«Από την πλευρά του συλλόγου ήταν κάτι που το ήθελαν πάρα πολύ και μου το έδειξαν έμπρακτα μέσα από την προσφορά που μου έκαναν. Από τη δική μου μεριά, ήταν μια εύκολη απόφαση.
Μου αρέσει εδώ, είναι πολύ challenging το πρωτάθλημα και είναι μια ευθύνη το να φτάσουμε την ομάδα όσο πιο ψηλά γίνεται στο WCBA. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη με την εξέλιξη αυτή».
Για το επίπεδο του πρωταθλήματος της Κίνας, στην οποία εργάζεται:
«Για να είμαι ειλικρινής, πριν πάω στην Κίνα νόμιζα ότι είναι ένα πρωτάθλημα… της σειράς, αλλά ήμουν βαθιά νυχτωμένη. Μετά τo WNBA, σαν δημοφιλία και σαν άμιλλα, είναι το WCBA.
Yπάρχει κοινό που παρακολουθεί μόνο γυναίκες στην Κίνα. Η Ομοσπονδία δίνει πολύ μεγάλη σημασία στο πρωτάθλημα και είναι ένα σόου σαν να βλέπεις WNBA. Έτσι βελτιώνονται και οι Κινέζες από σχετικά μικρή ηλικία.
Θα έλεγα ότι είναι μια μεγάλη ανερχόμενη δύναμη. Έχουν ήδη καθιερωθεί στην πρώτη τριάδα-τετράδα, αλλά πιστεύω ότι στο μέλλον θ’ ανέβει ακόμη περισσότερο».
Για το επίπεδο του ελληνικού μπάσκετ γυναικών:
«Είναι πολύ ενθαρρυντικό ότι ομάδες επενδύουν και θέλουν να φτιάξουν το δυναμικό υλικό τους για να είναι ανταγωνιστικές και στην Ευρώπη. Έρχονται πολύ καλές αθλήτριες πλέον μιας και επενδύονται χρήματα και το περιβάλλον γίνεται ολοένα και πιο ελκυστικό».
Για τις ελληνικές ομάδες:
«Ο Παναθηναϊκός έκανε μια πολύ μεγάλη επένδυση την προηγούμενη χρονιά και είχε πολύ καλή πορεία στην Ευρώπη, ωστόσο στα εγχώρια έπεσε πάνω στον Αθηναϊκό που “χτίζει” μια… αυτοκρατορία και ελπίζω να τα πάει πολύ καλά και στην Ευρώπη. Όλες οι ομάδες έχουν αναπτυχθεί.
Κατά τη δική μου άποψη, πρέπει να υπάρχουν οι τέσσερις ξένες, γιατί “τραβούν” και τις Ελληνίδες αθλήτριες να βελτιωθούν. Μ’ αυτόν τον τρόπο κάνουν το επίπεδο του πρωταθλήματος υψηλότερο και παράλληλα βγάζουμε πιο ανταγωνιστικές ομάδες στην Ευρώπη.
Είναι μεγάλη η πρόοδος και εύχομαι να πάνε πάρα πολύ καλά οι ομάδες μας».
