Οι δηλώσεις του Γιώργου Βελτσίστα:
Για το πόσο σημαντικό ήταν πως κατάφεραν την άνοδο από τον ημιτελικό:
«Σίγουρα ότι είχαμε καταφέρει τον στόχο μας απ’ τα ημιτελικά ήταν πάρα πολύ σημαντικό και για τα ίδια τα κορίτσια, γιατί το ήθελαν πάρα πολύ. Όταν έχεις εξασφαλίσεις τον στόχο σου ένα ματς πριν, παίζεις και χωρίς άγχος στον επόμενο αγώνα, θα το ευχαριστηθείς παραπάνω.
Ξέραμε όλοι πως μια ήταν μια καλή ευκαιρία να τελειώσουμε απ’ τον ημιτελικό και να πάμε χωρίς άγχος σε ένα ματς που είτε χάσεις είτε νικήσεις έχεις καταφέρει τον στόχο σου. Πόσο μάλλον στον τελικό απέναντι σε μια ομάδα όπως η Πορτογαλία που ήταν εξαιρετική».
Για το πώς κατάφεραν να ξεπεράσουν τη δυσκολία των τραυματισμών:
«Δυστυχώς είχαμε κάποιους σοβαρούς και εννοείται πως η άνοδος είναι αφιερωμένη και σε αυτά τα κορίτσια. Είναι και δική τους επιτυχία, γιατί ήταν μαζί μας. Όσες δεν ήταν μέχρι το τέλος λόγω τραυματισμού, είναι πάλι το ίδιο, γιατί ήταν εκεί, αφιέρωσαν χρόνο, έβαλαν το κορμί τους για την Εθνική, που για εμάς αυτό είναι το πιο σημαντικό.
Όταν ξεκινάς και χάνεις παιδιά τα οποία ξέρεις ότι θα μπορέσουν να σε βοηθήσουν και θα είναι μέσα σ’ αυτές που θα εκπροσωπήσουν την ομάδα, δεν είναι εύκολο. Εκεί φαίνονται οι ομάδες, όμως, και το δείξαμε και στα φιλικά και στο Πανευρωπαϊκό, ότι είχαμε φτιάξει μια ομάδα η οποία ξεπερνούσε τις δυσκολίες. Αυτό φαινόταν απ’ το πώς παίζαμε άμυνα και κρατούσαμε χαμηλά τους αντιπάλους.
Προφανώς ήταν ψυχοφθόρο και άσχημο, ειδικά για τα παιδιά, αλλά μάς έκανε πιο δυνατούς, μας πείσμωσε, μας έκανε να θέλουμε να είμαστε καλύτεροι καθημερινά και γι’ αυτά τα κορίτσια, να καλύψουμε τις αδυναμίες που αφήνουν εκείνα. Ήταν η έξτρα δουλειά που μπήκε στο μυαλό όλων και το πείσμα. Δεν υπήρχε καμία δικαιολογία στο μυαλό των κοριτσιών και το έβλεπες σε κάθε ματς. Υπήρχε σιγουριά στα ίδια τα παιδιά».
Για το ότι η Εθνική στα περισσότερα ματς ήταν το φαβορί, αλλά έπρεπε να το αποδείξει και στο γήπεδο:
«Ξέραμε πως το ματς με την Ιρλανδία είναι λίγο “παγίδα”. Επειδή ήταν και τα πρώτα ματς, γνωρίζαμε, από πέρυσι, πως ενεργειακά είναι πάρα πολύ δυνατή. Ξέραμε ότι πρέπει να γίνει το πρώτο βήμα για να πάμε στην επόμενη φάση. Εκεί συναντήσαμε πάρα πολύ καλές ομάδες, οι οποίες είχαν ακριβώς τους ίδιους στόχους με εμάς. Ήταν δουλεμένες, με μεγάλο rotation, που βρισκόντουσαν αρκετά χρόνια μαζί.
Ήταν πολύ δύσκολη η συνέχεια, απλά τα κορίτσια την έκαναν πιο εύκολη στους αγώνες. Αν δείτε τα παιχνίδια, έχουμε κυριαρχήσει ολοκληρωτικά, απέναντι σε δύο πολύ καλές ομάδες που άνετα θα μπορούσαν να είχαν ανέβει κατηγορία».
Για το «πρέπει» της ανόδου:
«Το πρώτο βασικό ήταν ότι δε θέλαμε να υπάρχει κανένα “πρέπει”. Για εμάς το “πρέπει” ήταν τα παιδιά μέσα απ’ τη διαδικασία αυτή να είναι χαρούμενα που παίζουν μπάσκετ και όσα είχαν έρθει από δύσκολες χρονιές να ξαναβρούν το χαμόγελό τους, κάτι που καταφέραμε στο 100%.
Από ‘κει και πέρα, το σημαντικότερο δεν ήταν το αν είχαμε “πρέπει”, αλλά το ότι είχαμε συγκεκριμένες προϋποθέσεις και στεγανά στο μυαλό μας τα οποία τ’ ακολουθήσαμε μέχρι το τέλος. Μείναμε 100% σε αυτό που είχαμε στο μυαλό μας, σε όλα τα θέματα, όχι μόνο αγωνιστικά. Αυτό, νομίζω, μας έδωσε και το κάτι έξτρα για να είμαστε 100% στα πιο δύσκολα παιχνίδια».
Για την επόμενη μέρα των κοριτσιών:
«Είτε έχουν άλλη μια χρονιά του χρόνου στην Εθνική Νέων Γυναικών, είτε τελείωσαν, το σημαντικότερο είναι ο τρόπος που δουλεύουν γενικότερα. Η αθλητικότητά τους, πώς θα γίνουν καλύτερες, να δουλεύουν καλύτερα το κορμί τους… Σε αυτό το κομμάτι είμαστε λίγο πίσω, θέλει δουλειά απ’ όλους. Το βλέπουμε όταν συναντάμε και τις άλλες ομάδες.
Θεωρώ, πάντως, ότι έχουμε κάνει βήματα μπροστά και πως θα υπάρξουν καλύτερες μέρες. Θα πρέπει να βρούμε και να έχουμε όλοι την αγάπη και την όρεξη αλλά και να προστατεύσουμε αυτά τα παιδιά, να τους δώσουμε τα σωστά παραδείγματα, έτσι ώστε να μπορέσουμε να έχουμε την επόμενη Εθνική Γυναικών».
Για την παραγωγική διαδικασία του μπάσκετ γυναικών:
«Έρχονται καλές “φουρνιές” από κάτω. Ταλέντο υπάρχει, το θέμα είναι πώς θα το διαχειριστούμε, θα το δουλέψουμε και θα βάλουμε στα παιδιά να καταλάβουν ότι χρειάζεται ένα σύνολο το να γίνεις καλή παίκτρια, όχι μόνο το να βάζεις τη μπάλα στο καλάθι. Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι. Γενικά το μπάσκετ γυναικών αναπτύσσεται και με σωστή δουλειά και αφοσίωση θα έχουμε πολύ καλύτερες μέρες».
Για το φετινό Ευρωμπάσκετ U20 Β’ κατηγορίας:
«Ήταν πολύ πιο ανταγωνιστικό σε σχέση με πέρυσι, είχε περισσότερες καλές και δυνατές ομάδες. Πολλές χώρες αναπτύσσονται και γίνονται καλύτερες, οπότε υπάρχει μεγαλύτερος ανταγωνισμός. Φέτος ήταν 6-7 ομάδες που ήταν σε πολύ καλό επίπεδο. Η διοργανώτρια Βουλγαρία, που πάντα σε αυτήν την ηλικία πάει σε ανόδους, βγήκε 6η.
Ήταν πολύ καλύτερες αυτές οι “φουρνιές” σε σχέση με πέρυσι και ήταν πολύ πιο δύσκολο. Αυτό κάνει τη δουλειά των κοριτσιών μας και το επίτευγμα ακόμα μεγαλύτερο. Γενικά υπάρχουν χώρες που αναπτύσσονται χρόνο με τον χρόνο και γίνονται καλύτερες».
Για το ποια είναι η παρακαταθήκη που αφήνει αυτή η επιτυχία:
«Στο τέλος της ημέρας μένει ότι φεύγουν όλες χαμογελαστές και δακρυσμένες, γιατί δημιουργήσαμε δεσμούς. Είναι πάρα πολύ ωραίο ν’ ακούς απ’ τις ίδιες πως όλον αυτόν το μήνα θα τον θυμούνται για πάντα αυτές που τελείωσαν και ότι περιμένουν πώς και πώς το επόμενο καλοκαίρι αυτές που θα ξαναπαίξουν.
Αυτό είναι το μεγαλύτερο “δώρο” για εμάς τους προπονητές, ότι φεύγουν γεμάτα με πολλές αναμνήσεις. Δεν είναι μόνο η άνοδος, είναι όλο το κόμματι των 40 ημερών που πέρασαν μαζί όλα τα κορίτσια και “δέθηκαν”. Νομίζω ότι πιο υπερήφανοι πρέπει να είμαστε γι’ αυτό, ότι καταφέραμε όλοι μαζί να “χτίσουμε” κάτι τέτοιο».
