Αναλυτικά όσα είπε ο Μάικ Γκριν:
Για το τι θυμάται από το 2018 και την κατάκτηση του BCL: «Θυμάμαι πολλά. Θυμάμαι όταν κατακτήσαμε τον τίτλο, ήταν κάτι τεράστιο. Θυμάμαι ότι είχαμε 20 χιλιάδες, ίσως και παραπάνω, κόσμο στο γήπεδο, όπου μετά κατέβηκαν και πανηγύρισαν μαζί μας. Εγώ δε μπορούσα να πανηγυρίσω γιατί έπρεπε να περάσω από doping control, οπότε έχασα μεγάλο μέρος των πανηγυρισμών. Ήταν ηλεκτρισμένη η ατμόσφαιρα».
Για το αν θυμάται κάποια ιστορία από την ώρα των πανηγυρισμών: «Είχε έρθει ένας συμμαθητής μου από το λύκειο να δει τον τελικό με την κοπέλα του. Μετά το τέλος κατέβηκε στο παρκέ και την ώρα των πανηγυρισμών βρήκε την ευκαιρία να της κάνει πρόταση γάμου κι εκείνη δέχθηκε. Ήταν πολύ ωραίο. Το συζητάμε μέχρι και σήμερα μαζί. Είναι κάτι που δεν το ξέρει ο κόσμος. Ήταν πολύ όμορφο που κέρδισα με την ΑΕΚ τον τίτλο και που είδα και τον φίλο μου να… κερδίζει επίσης».
Για την όλη χρονιά που διένυσε η ΑΕΚ το 2018: «Ήταν δύσκολη χρονιά για εμάς, είχαμε τραυματισμούς, είχαμε αλλαγή προπονητή. Νικήσαμε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό, κατακτήσαμε το Κύπελλο. Ήταν πολύ καλή χρονιά για εμάς, για τον οργανισμό, παρ’ ότι δεν τελείωσε όπως θέλαμε».
Για το ότι αυτός και ο Ντούσαν Σάκοτα είχαν πει στον Έντιν Άτιτς, επειδή είχε ένα μεγάλο μπόνους σε περίπτωση κατάκτησης του BCL, ότι θα τους… χρωστάει από ένα Rolex: «Ποτέ δεν πήρα αυτό το Rolex, φίλε (γέλια). Είχε πραγματικά ένα τεράστιο μπόνους. Παρ’ ότι δεν έπαιξε καθόλου στο παιχνίδι, όταν γινόταν κάτι καλό… έχανε το μυαλό του επειδή έβλεπε να πλησιάζει αυτό το μπόνους. Πολλά μπράβο στον ίδιο, είναι πολύ καλό παιδί και πολύ καλός συμπαίκτης. Έκανε πολύ καλά πράγματα και είμαι πραγματικά περήφανος για εκείνον».
Για τον ημιτελικό της ΑΕΚ με τη Μάλαγα: «Σε τέτοια ματς όποιος είναι καλύτερα προετοιμασμένος συνήθως κερδίζει. Η Μάλαγα παραδοσιακά είναι ένα μεγάλο κλαμπ, είναι οι εν ενεργεία πρωταθλητές στο BCL. Σε αυτό το επίπεδο όλα είναι πιθανά. Δε μπορώ να κάνω πρόβλεψη, γιατί δεν ξέρω πολλά για τη Μάλαγα, αλλά ξέρω ότι στηρίζω την ΑΕΚ».
Για τη ζωή του μετά το μπάσκετ έως και σήμερα: «Είμαι καλά. Από τότε έχω δύο μικρά κορίτσια, 5 και 2 χρονών. Είμαι προπονητής σε κολεγιακό μπάσκετ, που είναι πραγματικά καλό για εμένα, γιατί μαθαίνω καινούργια πράγματα. Παράλληλα, προσπαθώ να σπουδάσω και να ζήσω τη ζωή μου. Είχα την ευλογία να παίξω 13 χρόνια στην Ευρώπη και σε πολύ καλούς οργανισμούς. Τώρα κάθομαι σπίτι και περνάω χρόνο με την οικογένειά μου».
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
