Η ομάδα του Πάμπλο Λάσο ύστερα από την ολοκλήρωση μιας απογοητευτικής σεζόν, που την βρήκε στη 19η θέση της Ευρωλίγκας και μακριά από την κατάκτηση κάποιου εγχώριου τίτλου, πραγματοποιεί ένα πολύ δραστήριο καλοκαίρι με στοχευμένες μεταγραφικές κινήσεις, στοχεύοντας στην επάνοδο της τόσο στη ΕuroLeague όσο και στην Τουρκία.
Το φετινό καλοκαίρι έχει υπάρξει ιδιαίτερα χαοτικό για πάρα πολλές ομάδες, καθώς σημειώθηκαν απίστευτες κινήσεις με τεράστιες προσλήψεις προπονητών, αλλά και μεταγραφικές «βόμβες» σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ευρώπης.
Σίγουρα οι εντυπωσιακοί σχεδιασμοί ομάδων που διεκδικούν τη EuroLeague "κλέβουν" την παράσταση, ωστόσο μεγάλο ενδιαφέρον παρατηρείται και σε ομάδες που βρίσκονται στα κατώτερα στρώματα του ταμπλό.
Μια από αυτές είναι η Εφές, η οποία έφερε τα… πάνω κάτω στο ρόστερ της ούτως ώστε να μπορέσει να ξεκολλήσει από τον πάτο της EuroLeague.
Η ομάδα από την Πόλη ανακοίνωσε πολύ ηχηρές ανακατατάξεις με αποχωρήσεις που αποτέλεσαν σημεία αναφοράς, αλλά και προσθήκες που προκάλεσαν αίσθηση σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Ξεκινώντας από τις αποχωρήσεις η ομάδα του Πάμπλο Λάσο ήρθε αντιμέτωπη με ένα τέλος εποχής, καθότι ο επί σειρά ετών ηγέτης της, Σέιν Λάρκιν μετακόμισε στη μεγάλη αντίπαλο της Εφές, Φενέρμπαχτσε, υπογράφοντας πολυετές συμβόλαιο με την ομάδα του Γιασικεβίτσιους.
Ο 33χρονος αφήνει πίσω του μια τεράστια παρακαταθήκη συνδέοντας το όνομά του με τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία της Εφές, οδηγώντας την ομάδα στην κατάκτηση δύο EuroLeague, τριών Πρωταθλημάτων Τουρκίας, τεσσάρων Σούπερ Καπ, και ενός Κυπέλλου, με τη μεταγραφή του στη Φενέρ να σηματοδοτεί το τέλος της χρυσής εποχής μιας ομάδας που υπό τις οδηγίες του Εργκίν Αταμάν κυριάρχησε στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Εκτός από τον Λάρκιν, η Εφές χώρισε τους δρόμους της και με τους Ροντρίγκ Μπομπουά (ακόμη ένα σημαντικό "διαζύγιο"), Βενσάν Πουαριέ, Νικ Γουάιλερ-Μπαμπ, Ρόλαντς Σμιτς και Σεχμούς Χαζέρ, δημιουργώντας μια νέα τάξη πραγμάτων στην οποία θα βασιστεί η νέα προσπάθεια των Τούρκων.
Αυτό που αποδεικνύει το γενικευμένο πλαίσιο αλλαγών στην Κωνσταντινούπολη είναι το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκε μόλις μια ανανέωση, με τον Τζόρνταν Λόιντ να είναι ο μοναδικός παίκτης που υπέγραψε επέκταση συνεργασίας.
Βλέποντας το ρόστερ της να.. ξεκληρίζεται η Εφές δεν θα μπορούσε να μείνει με σταυρωμένα τα χέρια και για αυτό απάντησε με πολύ ουσιαστικές μεταγραφές.
Η αρχή έγινε με την επιστροφή του πρώην ΝΒΑer Ντάριο Σάριτς, ο οποίος έχει πολύ σημαντικές παραστάσεις από τον «μαγικό κόσμο», εκεί όπου αγωνίστηκε σε Σίξερς, Τίμπεργουλβς, Σανς, Θάντερ, Γουόριορς, Νάγκετς και Κινγκς, σημειώνοντας 498 συμμετοχές.
Ο Κροάτης βρίσκεται ακόμη σε παραγωγική ηλικία όντας 32 ετών και είναι ικανός να κάνει τη διαφορά στη γραμμή ψηλών της ομάδας, στην οποία αγωνίστηκε και στο παρελθόν από το 2014 ως το 2016.
Ακολούθησε η μεταγραφή του Γάλλου γκαρντ Ματ Στράζελ, που τη σεζόν 2025-26 παρουσιάστηκε πολύ βελτιωμένος με τη Μονακό, έχοντας στη ΕuroLeague 9,2 πόντους και 3,9 ασίστ, δείχνοντας ότι βρίσκεται σε ανοδική πορεία και αποτελώντας ένα σημαντικό εργαλείο για τον Λάσο.
Ύστερα, στο ρόστερ προτέθηκαν οι Γιούστα και Φερνάντο προσφέροντας εμπειρία και αθλητικότητα αντίστοιχα στις θέσεις «3» και «5».
Η σημαντικότερη κίνηση ωστόσο που μπορεί να απογειώσει την ομάδα είναι αυτή του Μάικ Τζέιμς.
Ο Αμερικανός- που αποτελεί έναν εκ των κορυφαίων γκαρντ στην ιστορία της EuroLeague - είναι ο κατάλληλος αντικαταστάτης του Σέιν Λάρκιν, καθώς πρόκειται για τον κορυφαίο σκόρερ στην ιστορία της διοργάνωσης.
Ο Τζέιμς είχε την προηγούμενη σεζόν 16,4 πόντους και 6,5 ασίστ με τη Μονακό, δείχνοντας ότι βρίσκεται ακόμη σε εξαιρετική κατάσταση, ενώ έπειτα από την αποτυχημένη σεζόν με τη γαλλική ομάδα, φαίνεται πιο πεινασμένος από ποτέ για επιτυχίες, με τους στόχους του να συμβαδίζουν απόλυτα με εκείνους της Εφές.
Η τελευταία μεταγραφή της ομάδας μέχρι σήμερα (31/7) είναι αυτή του Κόλιν Μάλκολμ, που έρχεται να αποτελέσει τον «glue guy» της ομάδας, προσφέροντας αθλητικότητα, αμυντικό φίλτρο και ομαδικότητα σε ένα σύνολο που βρίσκεται σε διαδικασία αναδιαμόρφωσης.
Οι μεταγραφές αυτές έρχονται να συνδυαστούν και με σημαντικούς παίκτες που παραμένουν στον σύλλογο, οι οποίοι σε μια ομάδα που θα λειτουργεί σωστά και με συγκεκριμένους ρόλους, μπορούν να προσφέρουν σημαντικές βοήθειες και να παρουσιάσουν βελτιωμένη εικόνα συγκριτικά με το παρελθόν.
Τέτοιες περιπτώσεις είναι παίκτες όπως ο Πι Τζέι Ντόζιερ, ο Αϊζάια Κορντινιέ και ο Κάι Τζόουνς.
Φαινομενικά αυτό που γίνεται αντιληπτό είναι ότι ο Πάμπλο Λάσο, ένας αποδεδειγμένα ικανός προπονητής, ολοκληρώνοντας ο ίδιος τον καλοκαιρινό σχεδιασμό και διαμορφώνοντας την ομάδα με βάση τα δικά του «θέλω» (κάτι που δεν συνέβη πέρσι), έχει όλα τα εχέγγυα για να οδηγήσει την Εφές σε ένα πολύ καλύτερο πλασάρισμα τόσο στην Ευρώπη όσο και στο εγχώριο επίπεδο.
Πλεόν υπάρχουν ποιοτικές λύσεις σε όλες τις θέσεις του παρκέ με έμπειρους και ταλαντούχους παίκτες που δεδομένα μπορούν να κάνουν τη διαφορά, αλλά και μια σταθερότητα με την ομάδα να διατηρεί τον ίδιο τεχνικό που είχε και πέρσι.
Σίγουρα η Εφές, με τον πολύ υψηλό ανταγωνισμό στη EuroLeague και την "τρομακτική" Φενέρ, πολύ δύσκολα θα φτάσει ξανά στις κορυφές του 2021 και του 2022. Ωστόσο το μόνο σίγουρο είναι το ότι η ομάδα ξεκινάει από μια προχωρημένη αφετηρία σε σχέση με το παρελθόν και πως η πορεία της δεν θα έχει καμία σχέση με τον… εφιάλτη της περασμένης σεζόν, μπαίνοντας στη νέα της εποχή με αισιοδοξία.
