Οι δηλώσεις του Γιάννη Καλαμπόκη:
Για το αν θα χαρακτηριζόταν η φετινή χρονιά και ως «θριαμβευτική»:
«Είναι μια χρονιά που σαφώς κρίνεται επιτυχημένη, πλην όμως υπήρχαν αυτοί οι στόχοι εξ αρχής. Η επίτευξη των στόχων στο τέλος, όσο δύσκολοι κι αν είναι, δεν ξέρω αν μπορούν να τη χαρακτηρίσουν “θριαμβευτική”.
Σίγουρα είναι επιτυχημένη, μια σεζόν που δικαιώθηκε ο προγραμματισμός της ομάδας, ο τρόπος λειτουργίας της όλα αυτά τα χρόνια, πόσο μάλλον φέτος, μια κουλτούρα που υπάρχει στον Ολυμπιακό τα τελευταία έτη.
Πέραν του μοντέλου μπάσκετ που βλέπει ο κόσμος, υπάρχει μια καθημερινότητα και μια κουλτούρα πολύ συγκεκριμένη, που “χτίζεται” πολύ σταδιακά, που θέλει πολύ χρόνο και κόπο. Κάποιες φορές έχει αποτυχίες και απογοητεύσεις, αλλά το γεγονός πως υπήρξε μια ομογένεια, ειδικά φέτος, απ’ τον Δεκέμβρη και μετά, οδήγησε σε ένα αποτέλεσμα που μας ικανοποιεί όλους και μας γεμίζει χαρά.
Δε μπορώ να παραλείψω αυτό που ακολούθησε από τον κόσμο τόσο μετά την κατάκτηση της Ευρωλίγκας όσο και μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ήταν κάτι συγκλονιστικό, σε μια διάσταση που ίσως κι εμείς να μην είχαμε καταλάβει ή περιμέναμε».
Για το αν η κατάκτηση της Ευρωλίγκας έπειτα από τέσσερις σερί ανεπιτυχείς προσπάθειες «απελευθέρωσε» όλον τον οργανισμό:
«Υπάρχουν διαφορετικές οπτικές, ο καθένας το βλέπει απ’ τη δική του μεριά και καταλήγει σε ιδιαίτερα προσωπικά συμπεράσματα.
Αν ρωτούσα εγώ εσάς “Θα θέλατε να είσαστε τέσσερις φορές σε ένα Final-4 και να παίζετε την πέμπτη για την κατάκτηση ή δε θα θέλατε να είστε και να μπαίνατε φέτος για πρώτη φορά;”, θα απαντούσατε σίγουρα το πρώτο.
Είναι κάτι το οποίο καθιέρωσε την ομάδα αυτή στο ψηλότερο μπασκετικό επίπεδο της Ευρώπης. Το επόμενο που βγαίνει σαν συμπέρασμα είναι πως αυτή η ομάδα έκανε πολλά σωστά πράγματα μες στη χρονιά.
Αν γυρνούσαμε τον χρόνο πίσω και έπρεπε να αλλάξουμε κάτι, δεν ξέρω αν θα το κάναμε, γιατί πραγματικά απ’ τον Δεκέμβρη και μετά δείξαμε μια απίστευτη σταθερότητα και ποιότητα.
Κανείς δεν περίμενε ότι στον τελικό να νικήσουμε τη Ρεάλ Μαδρίτης με 30 πόντους.
Παρ’ ότι παίξαμε έναν πολύ καλό ημιτελικό απέναντι στην περσινή πρωταθλήτρια Ευρώπης (σ.σ. Φενέρμπαχτσε), παρ’ ότι είχαμε ψυχολογία, σταθερότητα, τους παίκτες σε καλή φόρμα και πολύ καλή ατμόσφαιρα, ένας τελικός είναι πάντα ένας τελικός.
Δεν είναι τόσο παράλογο το να μην πάρεις το τρόπαιο, ακόμα κι αν πηγαίνεις κάθε χρόνο εκεί. Είναι πολλά πράγματα που παίζουν ρόλο. Δε θα επικαλεστώ την τύχη ή τις συγκυρίες, που καθορίζουν πολλά πράγματα γενικότερα στη ζωή μας.
Εγώ νομίζω πως, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, η πίστη που είχαμε φέτος στη δουλειά μας, στην ομάδα μας, τους παίκτες μας, αυτό που οι ίδιοι εξέπεμπαν καθημερινά, με τη συγκέντρωση που είχαν όλο το διάστημα, με τη διαδικασία να διατηρούνται σε έναν αγωνιστικό ρυθμό, ήταν οι λόγοι που στο τέλος φανήκαμε δυνατοί πνευματικά, σκληροί σωματικά και καταφέραμε να κατακτήσουμε όλους αυτούς τους τίτλους».
Για το ότι ανταπεξήλθαν πλήρως στα προβλήματα απουσιών και τραυματισμών, κυρίως στη θέση του point-guard με τον εκ νέου τραυματισμό του Κίναν Έβανς:
«Αυτό ήταν ένα συμβάν που συγκλόνισε και εμάς και όλον τον φίλαθλο κόσμο του μπάσκετ. Προφανώς ήταν μια στιγμή πάρα πολύ δυσάρεστη και άτυχη.
Όσον αφορά στο “μετά”, γιατί πάντοτε η επόμενη μέρα είναι η πιο δύσκολη και σημαντική, εμείς έχουμε την τύχη να λαμβάνουμε στήριξη από δύο προέδρους που αγαπούν πολύ και στηρίζουν την ομάδα, που θέλουν να τη βλέπουν να προοδεύει και να εξελίσσεται.
Σε καμία στιγμή δε νιώσαμε πως θα μείνουμε απροστάτευτοι ή ελλιπείς σε κάποια θέση που είχαμε ανάγκη. Μας πήρε κάποιες μέρες να το συνειδητοποιήσουμε και έπειτα έγιναν οι απαραίτητες προσθήκες. Υπήρχαν, όμως, και εκ νέου ατυχίες.
Ο Μόρις μόλις ήρθε τραυματίστηκε, έλειψε σαράντα μέρες και έπρεπε να γίνει κι άλλη προσθήκη. Το ότι υπήρξε μια πνευματική σταθερότητα απ’ όλους, την οποία οι παίκτες είναι αυτοί που κυρίως την εκφράζουν κι εκεί πρέπει να πάνε τα περισσότερα “μπράβο”, είναι αυτό που μας κράτησε και μας έδωσε τη διάρκεια και τη δυνατότητα στα κρίσιμα σημεία μετά από μήνες να είναι όλοι ετοιμοπόλεμοι και “διψασμένοι”.
Παρ’ ότι ήταν το πέμπτο σερί Final-4, υπήρξε πολύ περισσότερη διάθεση και πολύ μεγάλο κίνητρο για να καταφέρουμε αυτό που συνέβη».
Για τον Εβάν Φουρνιέ:
«Πέραν του ότι ο Εβάν είναι ένας εξαιρετικός παίκτης, προφανώς διαθέτει μια προσωπικότητα σπάνια, που επιβεβαιώνει το ότι όταν είσαι μεγάλος δε χρειάζεται να το διατυμπανίζεις.
Απλώς είσαι μεγάλος και αυτό φαίνεται σε κάθε σου έκφραση, σε κάθε ευκαιρία, με την παρουσία σου, την ετοιμότητα σου, την οξυδέρκειά σου, το πνεύμα σου, την αλληλεγγύη στους συμπαίκτες σου, την υποστήριξη στους προπονητές σου.
Είναι ένας ιδιαίτερος άνθρωπος και παίκτης, ο οποίος λειτούργησε και πολύ ενωτικά μέσα στην ομάδα. Είναι και για εμάς μεγάλη η τιμή αυτός ο παίκτης να είναι στην ομάδα μας».
Για το «αντίο» στον Άλεκ Πίτερς και αν ο τρόπος που έγινε αυτό και απ’ τις δύο μεριές επιβεβαιώνει το κλίμα που έχει «χτιστεί» όλα αυτά τα χρόνια στον Ολυμπιακό:
«Αυτό που έχει “χτιστεί” απ’ τον Γιώργο Μπαρτζώκα όλα αυτά τα χρόνια είναι ένας τρόπος ζωής, μια καθημερινότητα και μια κουλτούρα που εμπεριέχει όλα αυτά. Το ότι φεύγει ένας παίκτης και υπάρχουν αυτά τα συναισθήματα, αυτή η ανάγκη να ευχαριστήσει ο ένας τον άλλον ιδιωτικά και δημόσια, σε μια εποχή που ο επαγγελματικός αθλητισμός είναι αδυσώπητος, επιβεβαιώνει σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό το πώς λειτουργεί αυτή η ομάδα και το πόσο τυχεροί είμαστε όλοι εμείς που είμαστε μέλη αυτής.
Για τον Άλεκ δεν έχω να κάνω σχόλιο πέραν των όσων γνωρίζει ο κόσμος για το τι παίκτης είναι και το πόσο σημαντικός ήταν για την ομάδα. Απλώς η πραγματικότητα σε αναγκάζει, με διαφορετική αφορμή αυτήν τη φορά, να στραφείς σε κάποια άλλη λύση, έχοντας πάντα σαν δεδομένο μια σταθερή φιλοσοφία και κάποιον παίκτη που θα έχει ταλέντο και θα μπορέσει να ενταχθεί στο ομαδικό πλαίσιο που προβλέπεται μέσα απ’ τη λειτουργία της ομάδας».
Για το εάν γεγονός πως κατάκτησαν τρεις τίτλους φέτος κάνει ακόμα πιο εύκολη την προσέλευση -σπουδαίων- παικτών:
«Υπάρχουν παίκτες που ρωτούν αν θα εξακολουθήσει να είναι προπονητής ο Γιώργος Μπαρτζώκας ώστε να έρθουν στην ομάδα.
Αυτό γίνεται πριν καν πάρουμε το πρωτάθλημα ή το ευρωπαϊκό. Όταν ένας παίκτης ξέρει και πιστεύει στον εαυτό του, δε ρωτάει τι στόχους έχει η ομάδα, τον χρόνο συμμετοχής του και τον ρόλο που θα έχει. Έρχεται και μπαίνει σε ένα κλίμα και περιβάλλον σαν αυτό του Ολυμπιακού, γνωρίζοντας πως θα διεκδικεί τίτλους στο ψηλότερο επίπεδο.
Αν είναι καλός παίκτης και ισορροπημένος χαρακτήρας, ξέρει πως θα έχει τις ευκαιρίες και θα βρει τον τρόπο να βοηθήσει την ομάδα. Ακούγεται ωραίο ότι υπάρχει ένα status τίτλων, αλλά δεν ξέρω αν με αυτό επιβεβαιώνεται ακόμα περισσότερο η αξία και το brand τού Ολυμπιακού πανευρωπαϊκά ή ακόμα και σε παγκόσμιο επίπεδο.
Προφανώς, όμως, είναι τρεις τίτλοι που τους εκτιμούμε δεόντως».
Για τη διαχείριση της αρνητικής κριτικής και των κακοηθειών σχετικά με το περιβάλλον της ομάδας:
«Με τον χρόνο και με την εμπειρία μαθαίνεις να το ελέγχεις, να το διαχειρίζεσαι, να το αποφεύγεις σε κάποιες περιπτώσεις.
Ήταν ξεκάθαρη η απάντηση του κόουτς στη Συνέντευξη Τύπου μετά το Game 5. Λίγο-πολύ καταλαβαίνουμε σε τι κόσμο ζούμε. Το σημαντικό είναι το πώς το αξιοποιείς εσύ, αν θα σε καταβάλει ή αν θα το χρησιμοποιήσεις μετατρέποντάς το σε κίνητρο και “βενζίνη”.
Αυτό που λέμε κι εμείς μεταξύ μας στην καθημερινότητά μας, μεταξύ σοβαρού και αστείου, είναι πως δεν υπάρχει καμία εύκολη ή απλή μέρα στον Ολυμπιακό, πάντα κάτι θα προκύπτει ή θα ακούγεται.
Η σταθερότητα των χαρακτήρων, το να είναι συμπαγής μια ομάδα ανθρώπων, να μη μπορεί να “σπάει” εύκολα και να υπάρχει μια φιλοσοφία από τον προπονητή, είναι η καλύτερη “ομπρέλα”.
Είναι και η υποστήριξη και η προστασία απ’ τους προέδρους στην ομάδα, καθώς και όλων των ανθρώπων της, που δέχονται απίστευτη φθορά για να μπορέσουν να “αποκρούσουν” πράγματα. Είναι ο κόσμος που, όπως κάνει όλα τα χρόνια, ταξίδευε σε όσα γήπεδα παίξαμε και έδινε το παρών σε νίκες και ήττες.
Όλα δίνουν αυτό που χρειάζεσαι και θέλεις για να λες ότι αξίζει τον κόπο να συνεχίζεις να πιστεύεις στο πλάνο, στο μοντέλο και στη φιλοσοφία. Στο τέλος της ημέρας αυτή είναι που μας οδήγησε στο ψηλότερο “σκαλοπάτι”».
Για το πώς θα τους επηρεάσει το γεγονός πως θα παίζουν σε άλλο γήπεδο έως ότου να ολοκληρωθεί το καινούργιο ΣΕΦ:
«Δε μας έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο ώστε να μπορώ να πω τη “συνταγή”.
Θα επικαλεστώ πάλι το γεγονός τού πώς νιώθουμε όταν δουλεύουμε γι’ αυτήν την ομάδα, ανεξαρτήτως χώρου. Το καινούργιο γήπεδο θα δώσει σε όλους μια έξτρα ώθηση, στον κόσμο να έρθει περισσότερος στο γήπεδο, στους προέδρους να νιώσουν μια δικαίωση, γιατί αυτό το γήπεδο έπρεπε να είναι στην ομάδα ίσως πολύ πιο νωρίς. Μέχρι τότε η δουλειά μας δεν αλλάζει, παραμένει ίδια.
Αν η καρέκλα που θα κάτσουμε είναι περιστρεφόμενη ή σταθερή δεν παίζει ρόλο, η μπασκέτα και το καλάθι είναι ίδια. Κι εμείς ανυπομονούμε γιατί αντιλαμβανόμαστε ότι θα γίνει ένα σπουδαίο, από τα ωραιότερα της Ευρώπης, αν όχι το καλύτερο. Υπάρχει προσμονή και όχι τόσο μεγάλος προβληματισμός ως προς το πού θα είμαστε ή τι θα γίνει έως τότε».
Για το αν συμφωνεί με το ότι η τελευταία «γεύση» της σεζόν είναι αυτή που μένει:
«Είναι και των Ελλήνων νοοτροπία πάντα το ότι η τελευταία εικόνα είναι πιο ισχυρή. Σίγουρα το ένα δεν αναιρεί το άλλο.
Ο καθένας την επιτυχία ή την αποτυχία την παρουσιάζει κατά το δοκούν. Για ‘μας ως επόμενη πρόκληση είναι το Σούπερ Καπ της Ευρωλίγκας που θα γίνει. Πάντα υπάρχει το κίνητρο, οι υψηλοί στόχοι. Όσοι δουλεύουν σ’ αυτόν τον οργανισμό είναι αφοσιωμένοι στην επόμενη μέρα.
Περήφανοι γι’ αυτά που έχουμε καταφέρει, αλλά θεωρώ ότι τα καλύτερα είναι μπροστά».
