Οι δηλώσεις του Στέφανου Τριαντάφυλλου:
Για τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους μετά την κατάκτηση του τροπαίου:
«Ήταν μια μεγάλη βραδιά η χθεσινή (24/05). Το γιορτάσαμε. Ήταν κάτι που το θέλαμε πολύ και το καταφέραμε. Αυτήν τη στιγμή ζούμε σε μια κατάσταση χαράς, ανακούφισης, ενθουσιασμού, όλων των συναισθημάτων. Δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα.
Πέραν του τι καταφέραμε σαν ομάδα, αυτό που συνέβη χθες ήταν κάτι μοναδικό ακόμα και για τους πιο έμπειρους ανθρώπους που έχουν ζήσει ξανά τέτοιες καταστάσεις, ακόμα και για τους προέδρους που είναι πάρα πολλά χρόνια στην ομάδα. Αυτό που ζήσαμε χθες όντες καθ’ οδόν προς το Δημοτικό Θέατρο, όπου υπήρχε χιλιάδες κόσμου που μας συνόδευε ή μας περίμενε, ήταν κάτι μοναδικό».
Για τη διαχείριση της προσμονής και της «δίψας» για τον τίτλο, λόγω και των τελευταίων ανεπιτυχών προσπαθειών:
«Η πίεση υπήρχε και υπάρχει πάντα. Προφανώς ήταν μεγαλύτερη λόγω των προηγούμενων συμμετοχών που δεν είχαν στεφθεί με επιτυχία. Είχαμε χάσει πέρυσι στον ημιτελικό, οπότε η γενικότερη ψυχολογική, πνευματική και αγωνιστική προετοιμασία είχε να κάνει περισσότερο με τον ημιτελικό. Είχαμε αφοσιωθεί πάρα πολύ εκεί. Όταν τελείωσε ο ημιτελικός, όπου νικήσαμε με έναν εμφατικό τρόπο, αισθανθήκαμε όλοι σαν να έφυγε ένα βάρος.
Στον τελικό ήταν μια διαφορετική ψυχολογική δοκιμασία για την ομάδα μας. Κληθήκαμε να παίξουμε με μια ομάδα που είχε απουσίες και παρουσιαζόταν ως αδιαφιλονίκητο αουτσάιντερ, πράγμα που πάντα αλλάζει λίγο τα δεδομένα στην προσέγγιση. Αυτό που μας δυσκόλεψε είναι ότι σε τέτοια ματς είναι φυσιολογικό ο ανθρώπινος παράγοντας να μπαίνει και να θέλει να τελειώσει πάρα πολύ νωρίς η διαδικασία, κάτι που δε γίνεται.
Είχε μιλήσει αρκετά ο κόουτς στους παίκτες, για το ότι θα είναι ένα παιχνίδι 40 λεπτών. Η Ρεάλ έπαιξε πάρα πολύ δυνατά στην άμυνα και στην επίθεση έβαζε σουτ, κυκλοφόρησε τη μπάλα και δημιούργησε θέματα. Αυτή η εντυπωσιακή αντίσταση που βρήκαμε, θεωρώ, άγχωσε περισσότερο την ομάδα και της δημιούργησε μια πίεση.
Τηρουμένων των συνθηκών, ανταποκριθήκαμε 100% σε αυτό. Βρεθήκαμε να χάνουμε σε καθοριστικά σημεία, αλλά είχαμε πάρα πολύ σωστή αντίδραση. Το τρίποντο του Βεζένκοφ απέναντι στη ζώνη της Ρεάλ είναι μια τέτοια φάση, όπως και ο τρόπος που αντιδράσαμε στο -6 (σ.σ. 54-60). Αυτά έδειξαν ότι η ομάδα, πάρα τις δυσκολίες και την πίεση, ήταν πάρα πολύ έτοιμη».
Για το ότι ανταποκρίθηκαν μέσα σε 48 ώρες σε δύο διαφορετικά στυλ παιχνιδιού και ρυθμού:
«Βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να έχουμε ένα πολύ ποιοτικό ρόστερ, οπότε είναι εύκολο για εμάς να προσαρμοζόμαστε. Δεν είναι κάτι που γίνεται από πριν. Υπάρχουν ομάδες που είναι όλη τους η φιλοσοφία δομημένη σε ένα συγκεκριμένο στυλ. Εμείς έχουμε αυτήν την προσαρμοστικότητα.
Το πού θα πάει το σκορ έχει να κάνει με τη δική μας άμυνα, η οποία στον τελικό δεν ήταν το ίδιο καλή όσο με τη Φενέρ, καθώς και από την άμυνα του αντιπάλου, που στον τελικό η Ρεάλ μάς υποχρέωσε σε 17 λάθη και κατάφερε να τρέξει και να σκοράρει στον αιφνιδιασμό. Παίζουν πάρα πολλά πράγματα ρόλο σε αυτό».
Για το ότι παρέμειναν στο πλάνο τους και έβγαλαν χαρακτήρα παρ’ ότι και οι δύο αντίπαλοι τους έβγαλαν απ’ την… comfort zone τους:
«Είναι αναμενόμενο. Ήμασταν η 1η ομάδα στην κανονική διάρκεια, που σημαίνει πως είχαμε περάσει από δύσκολες και διαφορετικές καταστάσεις. Άμυνα σαν της Φενέρ έχουμε αντιμετωπίσει πολλές φορές, ομάδες που πιέζουν τόσο πολύ όσο η Ρεάλ επίσης. Μες στη χρονιά έχουμε βρει τους τρόπους ν’ αντιδρούμε, έχοντας κάνει και λάθη στο παρελθόν, αλλά βρήκαμε τον τρόπο να προσαρμοστούμε. Η ομάδα ήξερε πώς να αντιδράσει.
Πέραν απ’ την καθοδήγηση από τον πάγκο, έχουμε παίκτες με μεγάλη προσωπικότητα, οι οποίοι άφησαν τη “σφραγίδα” τους και στον ημιτελικό. Υπήρξαν διαστήματα στα δεκάλεπτα με παίκτες να παίρνουν προσωπικές φάσεις, να “κουβαλούν” την ομάδα, πράγμα που συνέβη και στο τελικό. Αυτό είναι το μεγάλο “όπλο” του να έχεις βαθύ ρόστερ. Παίξαμε με 12 παίκτες στο 1ο ημίχρονο του ημιτελικού και παίξαμε και με 12 συνολικά στον τελικό.
Το μεγάλο ρόστερ, που έχει ιδιαιτερότητες και δυσκολία στη διαχείριση, ήταν το μεγάλο μας πλεονέκτημα εν τέλει στην κατάκτηση. Ο Βεζένκοφ, που έπαιξε πολύ καλή άμυνα, έμεινε χαμηλά, ωστόσο βρέθηκαν άλλοι παίκτες να “τραβήξουν” το σκορ. Κάναμε καλό επιθετικό παιχνίδι και τις δύο μέρες».
Για την ατμόσφαιρα που δημιούργησε ο κόσμος του Ολυμπιακού και στα δύο παιχνίδια:
«Ήταν εντυπωσιακό, ήταν διαφορετικό. Έχουμε συνηθίσει στο ΟΑΚΑ να αγωνιζόμαστε σε διαφορετικές συνθήκες. Ακόμα και οι ιδιαιτερότητες του γηπέδου, που είναι πιο κοντά οι κερκίδες, ήταν διαφορετικές. Μεγάλη μερίδα των φανατικών οπαδών μας, ήταν πολύ κοντά και δημιουργήθηκε μια τρομερή ατμόσφαιρα και, μάλιστα, πάρα πολύ νωρίς το ματς. Κάτι που δε συμβαίνει στο ΣΕΦ τόσο πολύ, αλλά τώρα ο κόσμος είχε γεμίσει από πολύ νωρίς, μέχρι και στο ζέσταμα έμοιαζε με μια μικρή… φιέστα».
Για τους πανηγυρισμούς με τον κόσμο στο Δημοτικό Θέατρο τα ξημερώματα της Δευτέρας (25/05):
«Μας εξέπληξε, δεν περιμέναμε κάτι τέτοιο. Ήταν εντυπωσιακό. Φτάσαμε στις 5 το πρωί στο Δημοτικό Θέατρο και ήταν γεμάτο κόσμο. Απ’ ό,τι μάς είπαν, δεν είχε φύγει κανείς. Περίμενε βράδυ Κυριακής και με την επόμενη μέρα εργάσιμη και δεν έφυγε κανείς. Περίμεναν να ολοκληρωθεί όλη η εκδήλωση για ν’ αποχωρήσουν. Πραγματικά είναι κάτι εντυπωσιακό, κάτι που θα μας μείνει αξέχαστο».
Για το αν το φετινό ευρωπαϊκό είναι το πιο «γλυκό» στην ιστορία του Ολυμπιακού:
«Για εμένα είναι το πρώτο, οπότε σίγουρα είναι το πιο “γλυκό”. Δε μπορώ να πω για τους άλλους. Δεν ξέρω πώς ο καθένας βλέπει και ζυγίζει το καθένα. Την κατάκτηση της 1ης θέσης τη σκεφτήκαμε μετά, δεν το είχαμε στο μυαλό μας. Στα play-offs κερδίσαμε 3-0 και οι διαφορές πόντων ήταν οι μεγαλύτερες στην ιστορία της Ευρωλίγκας στις σειρές best-of-five. Καταφέραμε να πετύχουμε πολλά ρεκόρ στη διάρκεια της χρονιάς, παρ’ ότι δεν ξεκίνησε με τον τρόπο που θέλαμε. Φυσικά το επιστέγασμα ήταν το πού έγινε το Final-4.
Όλα αυτά το κάνουν πάρα πολύ “γλυκό”, γιατί, επί της ουσίας, ολοκληρώνει με τον καλύτερο τρόπο μια καθημερινότητα. Ο κόουτς συγκεκριμένα μιλάει πολύ γι’ αυτήν, γιατί για εμάς είναι σκληρή. Ίσως φέτος οι MVP της ομάδας είναι οι φυσιοθεραπευτές, δουλεύουν απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ, έχουν και παραπάνω φόρτο επειδή είναι πάρα πολλοί παίκτες. Δουλεύουμε όλοι καθημερινά, είμαστε μαζί στις χαρές και στις λύπες, οπότε για εμάς αυτό ήταν το επιστέγασμα».
Για τον Άλεκ Πίτερς και τις εμφανίσεις του στο Final-4:
«Αν πάρουμε συνολικά τους δύο αγώνες, ήταν ο καλύτερός μας παίκτης. Δεν κέρδισε το βραβείο του MVP διότι ο Εβάν (σ.σ. Φουρνιέ) ήταν ελαφρώς πιο επιδραστικός στον τελικό. Ωστόσο, ήταν και στα δύο ματς πάρα πολύ καλός. Το να διαθέτει η ομάδα πίσω απ’ τον MVP της Ευρωλίγκας έναν παίκτη με τέτοιες ικανότητες, τέτοια εμπειρία και τέτοια προσωπικότητα, είναι πάρα πολύ σημαντικό. Αποδείχτηκε καθοριστικός στο να κατακτήσουμε το τρόπαιο.
Πέραν του ότι είναι ένας εξαιρετικός σουτέρ, είναι ο παίκτης που έχει τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στο scouting. Θα του πεις κάτι την πρώτη μέρα και θα το κάνει για όλη την υπόλοιπη χρονιά. Ακολουθεί πάρα πολύ πιστά το πλάνο. Είναι ένας παίκτης που δεν έχει μέρες off, να είναι πιο χαλαρός ή να μην προσπαθεί πολύ. Σε όλες τις προπονήσεις και τα ματς δίνει το 100%. Ακόμα και στα παιχνίδια του πρωταθλήματος, που κάποιοι παίκτες παίζουν σε χαμηλότερες στροφές, εκείνος είναι πάντα στο 100%.
Αυτό λέει πολλά για το ίδιο. Είναι τελειομανής ως άνθρωπος, πάρα πολύ αναλυτικός, αγαπάει το μπάσκετ, το σκέφτεται όλη μέρα και ήδη προετοιμάζει τον εαυτό του για να γίνει προπονητής. Είναι ένα καθοριστικό στοιχείο στην ομάδα μας όλα αυτά τα χρόνια».
Για το ότι ακόμα και παίκτες που βρίσκονται σε διάφορους αγώνες εκτός αποστολής είναι ετοιμοπόλεμοι αν τους χρειαστεί η ομάδα:
«Η ποιότητα και τα στοιχεία point-guard του Μόρις είναι πάρα πολύ ψηλά, είναι πολύ ποιοτικός παίκτης. Ο Νιλικίνα είναι ο καλύτερος αμυντικός στην Ευρωλίγκας στις καταστάσεις “ένας-εναντίον-ενός”, ο Νετζήπογλου σκόραρε 27 πόντους σε ένα παιχνίδι της GBL. Ο Φαλ αν δεν είχαμε τρεις ψηλούς θα έπαιζε και θα είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, όπως χρειάστηκε να κάνει στο κρίσιμο ματς στη Βουλγαρία με τη Χάποελ Τελ Αβίβ, που νικήσαμε και εξασφαλίσαμε την πρωτιά. Ήταν καθοριστικός μετά από πολύμηνη απουσία.
Μιλάμε για ένα τεράστιο ρόστερ. Χαριτολογώντας λέμε μεταξύ μας πως αν δεν υπήρχε δωδεκάδα και υπήρχε 14άδα… δε θα χάναμε παιχνίδι. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Οι παίκτες αποδέχτηκαν απ’ τη πρώτη στιγμή πως το ρόστερ είναι βαθύ. Αναγκαστήκαμε να πάμε σε πολλούς παίκτες λόγω τραυματισμών. Ειδικά στη θέση “1” αλλάζαμε σχεδόν… κάθε ένα μήνα. Αναγκαστήκαμε να κάνουμε προσθήκες.
Όλοι καταλαβαίνουν ότι δίπλα τους έχουν πάρα πολύ καλούς παίκτες. Είναι εντυπωσιακή η σύνδεση που έχουν οι ψηλοί μεταξύ τους. Υπάρχει άμιλλα, αλληλοϋποστήριξη και έχουν πάρα πολύ καλές σχέσεις. Δε μπορεί κάποιος να κάνει… μούτρα ξέροντας πως μπροστά του είναι κάποιος άλλος. Για να γίνει όλο αυτό είναι κομβική η παρουσία του Φουρνιέ, ο οποίος, πάρα τις περγαμηνές του, την ιστορία του, το “πλούσιο” βιογραφικό του, το ταλέντο του και την προσωπικότητά του, δέχθηκε να έρχεται απ’ τον πάγκο, διότι αυτό συνέφερε την ομάδα. Ο τρόπος που το αποδέχτηκε και που κατέκτησε τον ρόλο του, ήταν καθοριστικός για να μπουν όλοι σε έναν τέτοιο τρόπο σκέψης».
Για την άμεση μετάβαση και την… προσγείωση στην ελληνική πραγματικότητα:
«Περιμένουμε τον αντίπαλό μας. Έχουμε προπόνηση αύριο (26/05), ξεκινάμε την προετοιμασία μας. Θα παίξουμε στα ημιτελικά και μετά, καλώς εχόντων των πραγμάτων, έχουμε τους τελικούς. Οπότε ξεχνάμε προς το παρόν το ευρωπαϊκό. Δεν είναι εύκολη η μετάβαση, η “προσγείωση” και αυτό είναι ανθρώπινο. Καταρχάς, σωματικά, γιατί χθες όλοι κοιμήθηκαν μετά τις 6 το πρωί. Δεν το κρύβουμε, υπήρχε και αλκοόλ. Μόνο που θα αλλάξει για κάποιον η ρουτίνα του είναι σημαντικό.
Πέραν απ’ το συναισθηματικό “άδειασμα” είναι και το σωματικό. Κυρίως, όμως, είναι το συναισθηματικό, γιατί πανηγυρίσαμε με την ψυχή μας, έφυγε ένα μεγάλο βάρος. Όλο αυτό “αδειάζει” έναν άνθρωπο. Όλοι έχουν βρεθεί σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο παρελθόν και είναι πάρα πολύ έμπειροι, οπότε ξέρουν τι να κάνουν. Αυτό δε σημαίνει, όμως, ότι είναι εύκολο.
Το ίδιο συνέβη και το 2024 με τον Παναθηναϊκό. Μετά την κατάκτηση του ευρωπαϊκού του, παίξαμε στα play-offs σε πολύ σύντομο διάστημα και ήταν μια… άλλη ομάδα στο 1ο ματς του ΟΑΚΑ, δεν είχαν την ίδια “φλόγα” θα έλεγα. Είναι κάτι φυσιολογικό όμως».
