Ο προπονητής της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, που κατέκτησε τον τίτλο στη VTB League κι αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς στη Λίγκα, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του EOK WebRadio με τον Μιχάλη Γκιουλένογλου και τον Δημήτρη Μελίσση.
Αναλυτικά ο Ανδρέας Πιστιόλης είπε:
Για την κατάσταση που βρίσκεται μετά από το τέλος της σεζόν και την κατάκτηση της VTB League:
«Είμαι κουρασμένος, αλλά και χαρούμενος. Είχαμε μια πάρα πολύ καλή σεζόν, με πολύ καλή συνεργασία. Ήταν η τρίτη φορά που το παίρνω από τότε που είμαι εδώ αλλά αυτή, θεωρώ, ήταν μια από τις καλύτερες σεζόν της ζωής μου. Από μεριάς συναισθημάτων, από τον τρόπο που δουλέψαμε, απ’ όλα».
Για το 4-0 στους τελικούς με την Ούνικς Καζάν και αν περίμεναν να είναι τόσο εύκολο:
«Δεν το περιμέναμε σε καμία περίπτωση. Δεν έπρεπε να είναι τόσο εύκολο, εκ των πραγμάτων έγινε.
Με την Ούνικς “κονταροχτυπιόμασταν” όλη τη σεζόν. Ήταν μια πάρα πολύ καλή ομάδα, είχε μια πάρα πολύ καλή off-season στην οποία ενισχύθηκε πολύ έξυπνα και σωστά. “Έχτισε” ένα πάρα πολύ καλό ρόστερ και πιστεύω πως όσο “έχτιζαν” το ρόστερ είχαν και κατά νου ποιόν θα έχουν αντίπαλο, δηλαδή σχεδίασαν την ομάδα για να παίξει εναντίων μας. Μας κέρδισε δύο φορές.
Γενικά ήταν πάρα πολύ δύσκολα όλα τα παιχνίδια, απλά πιστεύω αυτό που στο τέλος μέτρησε παραπάνω ήταν το μομέντουμ στο οποίο βρίσκονταν οι δύο ομάδες.
Όταν φτάσαμε στους τελικούς, εμείς, είχαμε κρατηθεί υγιείς και μας βγήκαν όλα σωστά στην κατάλληλη στιγμή, νομίζω παντού είναι το πιο σημαντικό αυτό, στο κρίσιμο σημείο ουσιαστικά να είσαι καλά. Εκεί είναι που θα κριθεί ο τίτλος στα αλήθεια».
Για το βραβείο του καλύτερου προπονητή του πρωταθλήματος που κέρδισε:
«Το προσωπικό από την μια με κάνει χαρούμενο, αλλά δεν είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Τι να το κάνεις το προσωπικό βραβείο αν δεν έχεις πάρει το πρωτάθλημα; Επίσης, το ποιος είναι ο καλύτερος προπονητής είναι η γνώμη κάποιου και είναι υποκειμενικό, ενώ το ποιος παίρνει το πρωτάθλημα είναι αδιαμφισβήτητο.
Αυτό είναι που μένει στο τέλος. Από ‘κει και πέρα, είναι πολύ σημαντικό για εμάς το πώς δουλέψαμε φέτος και το πώς μας έχει βγει, σε συνδυασμό με τις προηγούμενες σεζόν, η φετινή. Παίξαμε πάρα πολύ καλό μπάσκετ, ακόμα και στις προπονήσεις γινόταν χαμός. Φαίνεται εύκολο, αλλά δεν είναι. Είναι η πρώτη σεζόν που δεν παίξαμε με φουλ ξένους, είχαμε έναν λιγότερο από τις άλλες ομάδες.
Φέραμε κάποια νέα παιδιά που ήθελαν λίγο χρόνο προσαρμογής, αλλά όταν “έδεσαν” με την ομάδα ήταν πολύ καλό το αποτέλεσμα. Γενικότερα, είχαμε διάφορα προβλήματα, μικροαλλαγές κατά τη διάρκεια της σεζόν, που θα μπορούσαν να πάνε από τη μια ή την άλλη κατεύθυνση, αλλά τελικά βγήκε αυτό που ετοιμάζαμε μέσα στο γήπεδο όλα αυτά τα χρόνια».
Γι’ αυτό που αντιπροσώπευε η ομάδα κατά την διάρκεια της σεζόν και πως αυτό συνδυάστηκε με μια επιτυχία:
«Ήταν ένα αποτέλεσμα που ήρθε με βάση του τι ανθρώπους έχουμε στην ομάδα, τι επαγγελματίες έχουμε, αλλά και γενικότερα, το DNA, τι εμπνέει η ομάδα.
Όταν μπεις στο γκρουπ των ανθρώπων αυτών, δε μπορείς να ξεφύγεις απ’ όλα τα παραπάνω που αντιπροσωπεύει ο σύλλογος. Οπότε αυτό μάς βγήκε μέσα στην σεζόν πάρα πολύ καλά. Στον αθλητισμό ο κόσμος αγαπάει τις μεταγραφές, τους καινούργιους παίκτες.
Εμείς, από την άλλη, έχουμε πάει κόντρα σε αυτό. Κάθε χρόνο κάνουμε μίνιμουμ μεταγραφών, γιατί ξέρουμε αυτούς που έχουμε και τους εμπιστευόμαστε και στα δύσκολα. Γενικότερα, έχουμε πάει σε έναν διαφορετικό τρόπο δουλειάς από το σύνηθες και μας βγαίνει εξαιρετικά».
Για το αν η απουσία τους από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις επηρεάζει την ομάδα στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί:
«Το ότι είμαστε περιορισμένοι τόσο οικονομικά όσο ποιους παίκτες μπορούμε να προσεγγίσουμε, είναι γεγονός. Αλλά αυτό ισχύει για όλες τις ρωσικές ομάδες και, παρ’ όλα αυτά, δε δουλεύουν με τον τρόπο που δουλεύουμε εμείς. Για να είμαι ειλικρινής, αυτό που έχω ζήσει εδώ πέρα και ο τρόπος δουλειάς που έχω ζήσει εδώ, θα τον έκανα ακόμα και αν ήμασταν στην Ευρωλίγκα, ακόμη και αν είχαμε μεγάλο μπάτζετ.
Πιστεύω στη σταθερότητα, πιστεύω στο ότι αν βρεις τον παίκτη με τον οποίο μπορείς να δουλέψεις αγωνιστικά αλλά και πνευματικά και στο θέμα της νοοτροπίας, δε θα τον αλλάξεις εύκολα, γιατί κάποιον που είναι πολύ καλύτερος σουτέρ, θα βρούμε τρόπο μέσα από το παιχνίδι μας να το καλύψουμε και να δουλέψουμε πάνω σε αυτό. Σε όποιο επίπεδο και να είσαι, η σταθερότητα βγαίνει μέσα στο γήπεδο.
Ο Ολυμπιακός είναι ένα παράδειγμα σε αυτό, ο “κορμός” του έχει επίδραση στην ομάδα. Διαλέξαμε αυτόν τον τρόπο και θα το κάναμε ακόμα και αν ήταν διαφορετικές οι συνθήκες».
Για το αν συζητιέται η επιστροφή του συλλόγου στην Ευρωλίγκα:
«Όπως έχω πει πολλές φορές, δεν υπάρχει κάτι που μπορούμε να συζητήσουμε μεταξύ μας. Εμείς, όποτε έρθει αυτή η στιγμή, θα είμαστε στο επίπεδο που πρέπει. Αλλά αυτό δεν έχει να κάνει ούτε με την Ευρωλίγκα, ούτε με πρόσωπα.
Είναι πράγματα που είναι πολύ ψηλότερα από το μπάσκετ, πολύ πιο μεγάλα. Οπότε αυτήν τη στιγμή δεν είναι κάτι που εξαρτάται από ‘μας. Όταν είναι να έρθει αυτή η στιγμή θα έρθει».
Για το γεγονός πως πριν αναλάβει και γίνει πρώτος προπονητής σε ομάδα, ήταν για 17 χρόνια σε επιτελεία:
«Είναι μια διαδικασία που πρέπει να την περάσεις. Είναι μια δύσκολη διαδικασία, αλλά αν επιμένεις και την κάνεις σωστά είναι πανεπιστήμιο. Σου δίνει όλα τα εφόδια. Το “αναλύω” με το “παίρνω αποφάσεις και διαχειρίζομαι χαρακτήρες” είναι ένα διαφορετικό σπορ.
Όταν, όμως, έχεις περάσει και από το κομμάτι της ανάλυσης, τότε όταν έρθει η στιγμή θα το βρεις μπροστά σου».
Για το ότι από το 2013 βρίσκεται στο εξωτερικό:
«Η κάθε κατάσταση έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Στο εξωτερικό το καλό είναι ότι έχεις παραπάνω επιλογές απ’ ό,τι όταν είσαι στην Ελλάδα, αλλά και σαν άνθρωπος το να γνωρίζεις άλλες κουλτούρες σου κάνει καλό, όπως και σαν προπονητή το να δεις διαφορετικά στυλ σε κάνει πιο πολύπλευρο άνθρωπο και σε κάνει να σκέφτεσαι.
Φυσικά, είναι δύσκολο να είσαι μακριά από τους δικούς σου ανθρώπους και να ζεις σε χώρες που θες χρόνο για να προσαρμογείς. Ωστόσο, η αλήθεια είναι πως το ελληνικό πρωτάθλημα τώρα αρχίζει να ανεβαίνει και να θυμίζει τα ’90s και το επίπεδο που υπήρχε τότε στη χώρα.
Τόσα χρόνια το άθλημα δεν ήταν στο επίπεδο που αρμόζει σε μια μπασκετική χώρα σαν την δική μας».
