Μίλησε για τη φετινή σεζόν σε προσωπικό και ομαδικό επίπεδο, η οποία βρήκε τη νησιώτικη ομάδα να πανηγυρίζει την άνοδο στην Greek Basketball League της επόμενης αγωνιστικής περιόδου.
Αναλυτικά όσα είπε ο Τσάμης:
Για τη φετινή σεζόν σε προσωπικό επίπεδο: «Η φετινή σεζόν για ‘μένα ξεκίνησε από τη Μύκονο, ένα πολύ όμορφο νησί, που η ομάδα βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο και τα επόμενα χρόνια θα πρωταγωνιστήσει στη GBL πιστεύω. Μόνο καλά πράγματα έχω να κρατήσω. Το κομμάτι αυτό και γενικότερα η χρονιά ήταν ευλογία για ‘μένα και κάτι πολύ όμορφο. Με βοήθησε να βλέπω τα πράγματα πιο ορθά και πιο επαγγελματικά.
Οι άνθρωποι της Μυκόνου είναι 100% επαγγελματίες και θέλουν να κάνουν σωστά τις δουλειές τους. Ο κόουτς Ζιάγκος με βοήθησε στο παιχνίδι μου, στο πώς σκέφτομαι, στο πώς πλασάρω τον εαυτό μου στις δύο κατηγορίες, στο τι έχω σαν προσδοκίες από την ομάδα και στον ρόλο που θα ήθελα να έχω γενικότερα στο παρκέ.
Δυστυχώς, ένας τραυματισμός με κράτησε πίσω από το να ζήσω το όνειρο με τη Μύκονο. Έκατσα ένα διάστημα εκτός, οπότε επέστρεψα για να μπορέσω να μπω σε μια ομάδα καλύτερα. Θέλησα να πάω στην Elite League για να έχω χρόνο συμμετοχής, πιο σημαντικά αγωνιστικά λεπτά και να βοηθήσω».
Για τη μετάβασή του απ’ τη GBL στην Elite League: «Η μετάβαση έγινε μέσα σε μια μέρα. Υπήρξε ένα ενδιαφέρον απ’ τη Δόξα Λευκάδας, αλλά εγώ δεν ήμουν 100% θετικός απ’ την αρχή. Ήθελα λίγο να το ψάξω. Είναι μια απόφαση καριέρας για όλους τους αθλητές και για ν’ αλλάξεις επίπεδο.
Άλλες οι απαιτήσεις στη GBL και άλλες στην Elite League. Οι συνθήκες με έκαναν να πάρω την απόφαση και να γίνει εν τέλει πολύ γρήγορα η αλλαγή. Ήταν σαν ριζική αλλαγή και στο μυαλό μου και γενικά. Όταν είσαι επαγγελματίας δε χωράει δεύτερη σκέψη. Εφόσον θεωρείς πως είναι για το καλό σου αυτή η επιλογή, την κάνεις.
Ήταν η κατάλληλη στιγμή και φάση για εμένα να κάνω αυτήν την αλλαγή. Δε μπήκα στη διαδικασία να σκεφτώ αν νιώθω δικαιωμένος, αλλά όντως εν τέλει μού βγήκε σε καλό. Ποτέ δε θα έλεγα πως μετανιώνω μια τέτοια απόφαση, γιατί η επόμενη μέρα δεν είναι δεδομένη, μόνο το παρόν είναι που μετράει».
Για το αν όταν πήγε στη Δόξα Λευκάδας βίωσε νοοτροπία πρωταθλητισμού: «Εννοείται. Αυτή ήταν η πρώτη μου σκέψη όταν έκανα την επιλογή. Βλέποντας και κάποια ματς της ομάδας, ήθελα να πάω στην ομάδα που έχει το mentality και την προσέγγιση της ανόδου στη GBL.
Ήταν ο στόχος αυτός. Ασχέτως αν το λέγαμε ή δεν το λέγαμε μεταξύ μας, ή αν λέγαμε ότι πάμε κάθε παιχνίδι ξεχωριστά, αυτό το “κάθε παιχνίδι ξεχωριστά” έκρυβε μέσα το “θα πάμε κάθε ματς ξεχωριστά με στόχο την άνοδο”. Εγώ πήγα ξεκάθαρα επειδή η ομάδα πρωταγωνιστούσε στην κατηγορία. Το πίστευα απ’ την αρχή μέχρι το τέλος».
Για το ότι πήραν την άνοδο απευθείας από την κανονική περίοδο, έχοντας τρεις νίκες διαφορά απ’ τη 2η θέση και τη ΝΕ Μεγαρίδος: «Σίγουρα το κομμάτι του +3 είναι κάτι δύσκολο για κάθε ομάδα. Δε θα έλεγα ποτέ ότι το κάναμε να φαίνεται εύκολο. Το πλησιάσαμε μέσα στη χρονιά δύο φορές, απ’ τη στιγμή που ήρθα εγώ κι έπειτα, και πάντα λέγαμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Πραγματικά το πιστεύαμε μέχρι τον τελευταίο αγώνα.
Αυτή η ανταγωνιστικότητα του πρωταθλήματος έκανε τα πράγματα να φαίνονται πως μέχρι και την τελευταία αγωνιστική δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί. Πραγματικά δεν ξέραμε τι θα γίνει το επόμενο σαββατοκύριακο. Ήταν εντυπωσιακό αυτό που έγινε φέτος στην Elite League».
Για την αγωνία που είχαν για το ματς του Βίκου την τελευταία αγωνιστική έπειτα από τη νίκη τους στην έδρα της Δάφνης: «Αφότου έληξε το παιχνίδι με τη Δάφνη, πιο πολύ μάς ένοιαζε εκείνη τη στιγμή το ματς του Βίκου παρά οτιδήποτε άλλο. Δεν υπήρχε καμία σκέψη, βλέπαμε μόνο το παιχνίδι αυτό. Ήταν πραγματικά σαν να… παίζαμε αγώνα εκείνη την ώρα. Υπήρχε αγωνία, ένα κλίμα χαράς και παράλληλα ένας μικρός φόβος.
Ήταν ανάμεικτα τα συναισθήματα. Σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε απαισιοδοξία, ήμασταν αισιόδοξοι απ’ την αρχή μέχρι το τέλος, ό,τι κι αν συνέβαινε. Ήμασταν σίγουροι πως θα προσπαθήσουμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε κι έπειτα θα δούμε τι θα κάνουν οι υπόλοιποι. Αυτό μάς έκανε να νιώθουμε ότι είμαστε ξεχωριστοί φέτος».
Για τις φετινές του εμφανίσεις: «Πιστεύω πως αποδέχθηκα τον ρόλο μου και ό,τι μού έδωσε η ομάδα κατευθείαν, χωρίς να έχω κάποια αξίωση εγώ. Μπήκα στην ομάδα, τόσο λόγω του τραυματισμού όσο και λόγω σεβασμού στα παιδιά που έφτασαν στη θέση που ήταν η Δόξα τότε, έχοντας όλη την καλή διάθεση να βοηθήσω και να κάνω ό,τι χρειαστεί για να βάλω κι εγώ το “λιθαράκι” μου.
Ήθελα μόνο να βοηθήσω και μόνο να πάρω χαρά και όμορφα συναισθήματα απ’ την ομάδα. Γενικότερα να κάνω ένα πέρασμα ξανά απ’ την Elite League το οποίο θα έχω να το θυμάμαι. Αυτό μετράει κυρίως για έναν αθλητή, οι στιγμές που θα περάσει με τους συμπαίκτες του. Δεν είμαι λάτρης των στατιστικών, είμαι του “ό,τι χρειαστεί η ομάδα”».
Για τη σύνδεση της Δόξας Λευκάδας με τον κόσμο: «Αρχικά, ο κόσμος έξω μάς έβλεπε και μας αναγνώριζε κατευθείαν, ήξεραν όλοι τα ονόματα όλων των παικτών. Τα παιδιά ερχόντουσαν συνέχεια να βγάλουν φωτογραφίες με τους παίκτες. Ένιωθα πως ο κόσμος ήταν δίπλα στην ομάδα και την “αγκάλιαζε”.
Αντίστοιχα και στη Μύκονο. Πραγματικά πιστεύω πως αυτό είναι κάτι ξεχωριστό και δε συμβαίνει σε όλα τα μέρη. Είχε να κάνει με την αγάπη του κόσμου για τον τόπο του, τον αθλητισμό και αυτό που έβγαζε η ομάδα προς τα έξω. Φυσικά, παίζει πολύ μεγάλο ρόλο και η προσέγγιση της ομάδας απέναντι στον κόσμο της και ο σεβασμός που του έδειχνε».
Για το ποια εκ των δύο βάζει πιο ψηλά, Μύκονο ή Λευκάδα: «Και οι δύο έχουν τις ομορφιές τους. Έχουν σίγουρα πολλά πλεονεκτήματα. Πέραν του ότι είναι μακριά απ’ την Αθήνα, δεν υπάρχουν άλλα μειονεκτήματα.
Δε μπορώ να βγάλω συγκεκριμένο συμπέρασμα, γιατί αγάπησα και τα δύο μέρη αυτά. Θα πηγαίνω συνέχεια και στα δύο τα επόμενα χρόνια, ειδικά το καλοκαίρι».
Για τις εντυπώσεις του απ’ το Final-4 της Elite League: «Όσα είδαμε είναι απόρροια του τόσο ανταγωνιστικού και εντυπωσιακού πρωταθλήματος που έγινε φέτος. Είναι μια διαφορετική κατάσταση απ’ τις προηγούμενες, που ακόμα και στο Final-4 δεν ξέραμε ποιος θα… εμφανιστεί και ποια ομάδα μπορεί να δείξει χαρακτήρα στα δύσκολα και να βγει πιο μπροστά.
Πιστεύω πως ήταν ένα απ’ τα Final-4 που όλοι είχαν από 25% πιθανότητες για να πάρουν την άνοδο. Με βάση τα χαρακτηριστικά, δεν ξεχώριζε κάποια ομάδα απ’ όλες σαν να είναι το φαβορί. Είχαν όλες ισάξιες πιθανότητες να κερδίσουν την άνοδο και φυσικά η κάθε ομάδα με ξεχωριστό τρόπο».
Για το αν η παρουσία αρκετών επαρχιακών ομάδων του χρόνου στη Greek Basketball League μπορεί να φέρει περισσότερα παιδιά στο άθλημα: «Σίγουρα μπορεί να “τραβήξει” τα παιδιά. Είναι ένα πολύ μεγάλο και ισχυρό κίνητρο, ειδικά για την επαρχία που τα παιδιά δεν έχουν ίσες ευκαιρίες με εκείνα που μαζεύονται στα αστικά κέντρα όπως η Θεσσαλονίκη και η Αθήνα.
Τα τελευταία χρόνια ειδικά οι ομάδες της επαρχίας έχουν “επενδύσει” στο να μπορούν να φέρουν ακόμα περισσότερα παιδιά κοντά στο άθλημα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία για ένα παιδί απ’ το να υπάρχει στην πόλη του μια ομάδα, να υπάρχουν ακαδημίες και άνθρωποι που είναι γύρω απ’ το μπάσκετ και μπορούν να του δώσουν ερεθίσματα ώστε να προχωρήσει κάποια στιγμή».
