Ο Σταύρος Καψάλης
Αμφότεροι, ήλθαν από τις ΗΠΑ κι από το πρόγραμμα που είχε η ομοσπονδία τα προηγούμενα χρόνια προκειμένου να προσελκύσει ταλαντούχους παίκτες ελληνικής καταγωγής.
Ο Σταύρος Καψάλης (23/3/2010, 2,01μ.) μέτρησε 12,1 λεπτά συμμετοχής στο Ευρωπαϊκό Παίδων της Ρουμανίας με 3,7 πόντους μέσο όρο 1,9 ριμπάουντ και 4 αξιολόγηση.
Ο Μάριος Διαμαντής (3/6/2010, 1,85μ.) έπαιξε 4,5 λεπτά ανά παιχνίδι, με 0,5 πόντους, 0,7 ριμπάουντ.
Αμφότεροι περιέγραψαν την εμπειρία τους στο επίσημο site της ΕΟΚ, αρχίζοντας από τις πρώτες επαφές που έγιναν επί αμερικανικού εδάφους.
Αρχικά ο Μάριος Διαμάντης είπε:
«Έφτασα ως εδώ μέσω μιας πρόσκλησης που έλαβα σε Έλληνες παίκτες που βρίσκονται στις ΗΠΑ, από τον Τζέιμς Πριστούις.
Στη συγκεκριμένη διαδικασία είχα την τύχη να νικήσω και να είναι παρόντες ο Κώστας Παπαδόπουλος και ο Δημήτρης Διαμαντίδης. Οπότε κλήθηκα στην προετοιμασία της Εθνικής Ομάδας U15, μπήκα στη 12άδα και αγωνιστήκαμε στο Τουρνουά Φιλίας στην Γαλλία.
Φέτος κλήθηκα στην προετοιμασία της Εθνικής Παίδων. Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία και ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα να εκπροσωπήσω την Ελλάδα και να φορέσω τη φανέλα της Εθνικής Ομάδας».
-Πόσο σημαντικό ήταν για σένα να επιλεγείς και να φορέσεις τη φανέλα; Ήταν παρούσα η Ελλάδα στην οικογένειά σου μεγαλώνοντας;
«Είναι μεγάλη τιμή για μένα! Η Ελλάδα ήταν πάντα παρούσα μέσα από την οικογένειά μου και από την ζωή μου. Το να είμαι σε θέση να εκπροσωπήσω την χώρα μου μέσω του μπάσκετ είναι ένα πολύ ιδιαίτερο συναίσθημα, το οποίο ποτέ δεν θα θεωρήσω δεδομένο».
-Πιστεύεις ότι αυτή η εμπειρία θα σε βοηθήσει στο μάλλον;
«Σίγουρα θα με βοηθήσει στο μέλλον. Δεν με βοηθά μόνο στο μπάσκετ, αλλά και ως άνθρωπο. Από το να έχω νέους προπονητές και νέους συμπαίκτες, από το ότι παίξαμε σε διαφορετικές χώρες και κάναμε ταξίδια με έσπρωξε έξω από την «comfort zone» μου και είναι μια εμπειρία που με βοήθησε πολύ τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου».
-Ανυπομονείς για την επόμενη εμπειρία με την Εθνική Ομάδα;
«Ναι! Ξεκάθαρα! Ανυπομονώ για ό,τι ακολουθήσει και ελπίζω να μπορώ να συνεχίσω να εκπροσωπώ την Ελλάδα ως μέλος αυτής της ομάδας».
-Τι είναι το ένα πράγμα που θα θυμάσαι περισσότερο από αυτές τις περίπου 50 μέρες της προετοιμασίας και του Ευρωμπάσκετ;
«Θα θυμάμαι τις σχέσεις που δημιούργησα με τους συμπαίκτες μου και τους προπονητές μου. Το ότι περάσαμε σχεδόν 50 μέρες μαζί με προπονήσεις, ταξίδια, αγώνες και όλα αυτά μας έφεραν πολύ κοντά!»
Ο Σταύρος Καψάλης από την πλευρά του είπε:
«Η πρώτη φορά που συνάντησα κάποιον από την Εθνική Ομάδα και την ΕΟΚ ήταν όταν πήγα σε ένα καμπ της SLAA στη Νέα Υόρκη, το οποίο ήθελε να δώσει την ευκαιρία σε Έλληνες που ζουν στην Αμερική να αγωνιστούν για την πατρίδα τους”, τονίζει και συνεχίζει την αφήγησή του:
«Πρώτα συναντήθηκα με τον κόουτς Παπαδόπουλο στο καμπ και μετά μιλήσαμε με ανθρώπους της ομοσπονδίας. Πιστεύω ότι είδαν και κάποια βίντεο από παιχνίδια μου με την ομάδα του Γυμνασίου στην οποία αγωνίζομαι και τελικά πήρα μια πρόκληση για ένα καμπ τον Απρίλιο, όπου μου ζήτησαν να επιστρέψω το καλοκαίρι.
Είναι πολύ σημαντικό για μένα το να φοράω τη φανέλα της Εθνικής Ομάδας. Μεγάλωσα παίζοντας μπάσκετ και το να έχω μια ευκαιρία την εκπροσωπήσω τη χώρα μου είναι κάτι που πάντα ονειρευόμουν. Νιώθω τιμή που μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία.
Η Ελλάδα ήταν πάντα παρούσα στη ζωή μου μεγαλώνοντας. Και οι δύο γονείς μου είναι από την Ελλάδα. Ο πατέρας μου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα και ταξιδεύω στην Ελλάδα κάθε καλοκαίρι. Επίσης οι γονείς μου με έγραψαν σε ελληνικό σχολείο στη Νέα Υόρκη, ώστε να μάθω και την γλώσσα σωστά.
Στην αρχή ήταν δύσκολο, δεν θα ψέμματα, αλλά χαίρομαι που δεν τα παράτησα, ότι συνέχισα και τώρα μιλάω άπαιστα».
Κρατά πολλά από τη φετινή εμπειρία, η οποία πιστεύει ότι μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη για τη συνέχεια:
«Νιώθω ότι αυτή η εμπειρία με δίδαξε πολλά πράγματα και για το μπάσκετ και για τη ζωή. Μου έδειξε πως είναι η ζωή όταν παίζεις μπάσκετ σε υψηλό επίπεδο.
Επίσης με δίδαξε πώς να μένω συνεπής στο παιχνίδι μου και να να μένω συγκεντρωμένος υπό πίεση».
Το σίγουρο είναι ότι θέλει να περάσει και το επόμενο καλοκαίρι στα γαλανόλευκα αν του δοθεί η ευκαιρία:
«Ναι! Σίγουρα! Οι σχέσεις που έκανα και η διαδικασία την οποία περάσαμε ως ομάδα φέτος είναι αξέχαστη. Δεν υπάρχει κάτι που θα ήθελα περισσότερο από το να έχω μία ακόμη ευκαιρία να έρθω στην Ελλάδα και να εκπροσωπήσω τη χώρα μου ξανά».
Κρατά όμως κι ένα διαφορετικό “φυλακτό” από την εμπειρία του με την Εθνική Παίδων:
«Αυτό που θα θυμάμαι περισσότερο είναι οι φιλίες που έκανα. Το να είμαι με όλα τα παιδιά για σχεδόν 50 μέρες, να παλεύουμε απέναντι σε αντιξοότητες και να περνάμε όλα αυτά συναισθηματικά πάνω και κάτω μας έκανε σαν αδέλφια. Νιώθω συνδεδεμένος με τους συμπαίκτες μου και ανυπομονώ να παίξω ξανά μαζί τους!»
