Η φετινή πορεία της Μυκόνου Betsson, που συνδυάστηκε με την πρόκριση στο Final Eight του Κυπέλλου και τη συμμετοχή στα playoffs, ήταν υπέρβαση ή αποτέλεσμα δουλειάς που φάνηκε από νωρίς;
«Η πορεία μας χτίστηκε βήμα-βήμα από το καλοκαίρι. Τίποτα δεν έγινε τυχαία. Ξεκινήσαμε τον Αύγουστο στην Αθήνα και για μεγάλο διάστημα ήμασταν μακριά από τη βάση μας, περνώντας από το Καρπενήσι, την Καρδίτσα και τη Θεσσαλονίκη, δίνοντας πολλά φιλικά και δουλεύοντας καθημερινά.
Ο κορμός είχε αλλάξει σχεδόν ολοκληρωτικά, καθώς μόλις δύο παίκτες είχαν παραμείνει από την περσινή ομάδα, η οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της Elite League και ανέβηκε στην GBL. Από εκεί και πέρα, χρειάστηκε αρκετή δουλειά ώστε οι παίκτες να γνωριστούν μεταξύ τους, να καταλάβουν τι ζητά ο προπονητής και πώς θέλει να λειτουργεί το σύνολο μέσα στο γήπεδο, προκειμένου να αποκτήσει την απαραίτητη ομοιογένεια.
Μάλιστα, υπήρχε και μια σκέψη στο μυαλό μου… Έλεγα μέσα μου “μήπως είναι πολύ νωρίς για να είμαστε τόσο έτοιμοι; Θα μπορέσει αυτό να συνεχιστεί και στους επίσημους αγώνες;”. Παρόλα αυτά, με την έναρξη του πρωταθλήματος συνεχίσαμε στο ίδιο επίπεδο.
Στη δεύτερη αγωνιστική, απέναντι στο Περιστέρι, ήμασταν πολύ κοντά σε ένα μεγάλο διπλό, ενώ στην τρίτη αγωνιστική κόντρα στον Ηρακλή, πήραμε τη νίκη μέσα στο Ιβανώφειο, σε μια πολύ δύσκολη έδρα και απέναντι σε έναν δυνατό αντίπαλο. Στα δικά μου μάτια, λοιπόν, αυτή η πορεία δεν ήταν τυχαία.
Το καλοκαίρι, όταν όλοι ρωτούσαν για τον στόχο, είχα τονίσει πως προτεραιότητα ήταν η παραμονή στην κατηγορία. Με βάση την εμπειρία μου, το ζητούμενο ήταν να εξασφαλίσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται τη σωτηρία. Τελικά, όχι μόνο προχωρήσαμε στο Κύπελλο και φτάσαμε στα playoffs, αλλά ολοκληρώνουμε μια σεζόν που θεωρώ απόλυτα πετυχημένη».
Πότε μέσα στη χρονιά ένιωσες για πρώτη φορά ότι αυτή η προσπάθεια μπορεί να ξεπεράσει τις αρχικές προσδοκίες;
«Να σου πω την αλήθεια, εγώ πάντα πατάω με τα δύο πόδια στη γη και προσπαθώ να αξιολογώ τα πράγματα με ψυχραιμία. Δεν βιαζόμουν να σκεφτώ το παραπάνω, το πιο μακρινό. Έβλεπα την κατάσταση προπόνηση-προπόνηση και παιχνίδι-παιχνίδι. Όσο, όμως, περνούσε ο καιρός, άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι η Μύκονος μπορούσε να προχωρήσει και να πετύχει κάτι πολύ καλό.
Αυτή είναι, γενικά, η φιλοσοφία μου, να αντιμετωπίζω τα πράγματα βήμα-βήμα. Δεν θέλω να κάνω μεγάλα όνειρα από νωρίς, γιατί καμιά φορά αυτό μπορεί να γυρίσει ανάποδα και να έχει αρνητική επίδραση».
Πόσο δύσκολο είναι για μια νεοφώτιστη ομάδα όπως η Μύκονος Betsson να αποκτήσει αγωνιστική ταυτότητα και τι ρόλο έπαιξε αυτό στην πορεία προς τα playoffs;
«Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Για να πάρεις μια νίκη σε ένα τόσο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, όπως είναι η GBL, χρειάζεται να λειτουργούν σωστά πολλοί παράγοντες, όχι μόνο στα 40 λεπτά του αγώνα, αλλά και σε όλη την προετοιμασία και την καθημερινότητα. Για εμάς, βασικός παράγοντας και “κλειδί” ήταν ότι το μυαλό μας ήταν καθαρό σε ό,τι είχε να κάνει με το εξωαγωνιστικό κομμάτι.
Στη Μύκονο έχουμε πραγματικά όλα όσα χρειαζόμαστε για να δουλέψουμε σωστά. Θα σταθώ ιδιαίτερα και στα αποδυτήρια. Είμαι πολλά χρόνια στον χώρο και μπορώ να πω ότι αυτή ήταν μία από τις καλύτερες καταστάσεις που έχω ζήσει, σε επίπεδο χαρακτήρων! Και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό για να προχωρήσει μια ομάδα. Ο συνδυασμός Ελλήνων και ξένων παικτών ήταν εξαιρετικός.
Όσο κι αν σιχαίνομαι τις κλισέ εκφράσεις, εδώ μπορώ να πω ότι υπήρχε πραγματικά μια οικογενειακή ατμόσφαιρα. Παράλληλα, όλα όσα αφορούσαν την καθημερινότητα και την οργάνωση λειτουργούσαν με μεγάλο επαγγελματισμό. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί η ψυχολογία του αθλητή, για μένα, είναι ίσως το πιο καθοριστικό στοιχείο: να νιώθει καλά, επιθυμητός, να έχει στήριξη και αγάπη από το περιβάλλον του και τον κόσμο. Μόνο έτσι μπορεί να φτάσει στο σημείο να δώσει το μέγιστο στον αγώνα».
Πώς αντιλήφθηκες τον ρόλο σου μέσα σε ένα νέο και φιλόδοξο πρότζεκτ όπως αυτό της Μυκόνου Betsson;
«Έχω να πω μόνο θετικά πράγματα. Σε προσωπικό επίπεδο, πρώτα απ’ όλα, ήταν μια πολύ καλή σεζόν, γιατί είχα την υγεία μου σε όλη τη διάρκειά της. Αυτό, για να είμαι ειλικρινής, είχα πολλά χρόνια να το ζήσω. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος και ευτυχισμένος που χάρηκα ξανά το μπάσκετ.
Ήμουν υγιής στο γήπεδο, προπονούμουν με τους συμπαίκτες μου, με τους φίλους μου και με τους προπονητές μου. Αυτό ήταν το βασικό συστατικό. Τις πρώτες εβδομάδες της προετοιμασίας δεν συμμετείχα, λόγω ενός θέματος που είχα.
Από εκεί και πέρα, πιστεύω ότι έγινε πάρα πολύ σωστή δουλειά στη διαδικασία της επιστροφής μου, αλλά και στη διαχείριση από τον προπονητή μου, ο οποίος με χειρίστηκε με τον σωστό τρόπο ώστε να μπω σταδιακά στο παρκέ, μέσα από τις προπονήσεις και ό,τι άλλο χρειαζόταν. Οπότε, είμαι πολύ ευτυχισμένος για αυτό το κομμάτι».
Τι έχει αυτό το περιβάλλον που το ξεχώρισες σε σχέση με άλλες ομάδες που έχεις αγωνιστεί;
«Αρχικά, η υγεία. Όπως είπα και πριν, υπάρχει υγεία στον οργανισμό, και αυτό ξεκινά, πιστεύω, πάντα από τα “κεφάλια”, από την οργάνωση και τη νοοτροπία που υπάρχει μέσα σε μια ομάδα. Έχουμε ζήσει διάφορες καταστάσεις ως επαγγελματίες αθλητές όλα αυτά τα χρόνια, σε διαφορετικά σωματεία. Φέτος, λοιπόν, δεν είχαμε να ασχοληθούμε με κάτι άλλο πέρα από τη δουλειά μας.
Το περιβάλλον, κατά τη γνώμη μου, είναι ιδανικό για έναν αθλητή προκειμένου να συγκεντρωθεί, να έρθει να δουλέψει σωστά, να έχει όσο χρόνο χρειάζεται στο γήπεδο, πριν και μετά τις προπονήσεις, και να έχει δίπλα του ανθρώπους που τον στηρίζουν – προπονητές, φυσιοθεραπευτές, γυμναστές. Να μην έχει στο μυαλό του άλλα πράγματα που ίσως θα τον αποπροσανατολίσουν. Εδώ, ειδικά τον χειμώνα, είναι πιο ήρεμα και πιο ήσυχα.
Γι’ αυτό λέω ότι το μέρος είναι ιδανικό για να συγκεντρωθείς απόλυτα στον στόχο σου και να κάνεις αυτό που πραγματικά χρειάζεται για να πετύχεις. Και νομίζω ότι και η σχέση μας μεταξύ των παιδιών ήταν και συνεχίζει να είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο. Οπότε όλα αυτά μαζί αποτελούν βασικά στοιχεία αυτής της επιτυχίας».
Αν έπρεπε να ξεχωρίσεις 2-3 στιγμές που «έχτισαν» τον χαρακτήρα της Μυκόνου Betsson, ποιες θα ήταν;
«Νομίζω ότι η εικόνα της ομάδας από τα φιλικά παιχνίδια είχε ήδη δώσει ένα πρώτο μήνυμα. Από εκεί και πέρα, ξεκινώντας με το διπλό στο Ιβανώφειο, η ομάδα πήρε άλλο αέρα, άλλη δύναμη και αυτοπεποίθηση, άρχισε να ανοίγει τα φτερά της και να ανεβαίνει.
Όμως θέλω να τονίσω κάτι: όλο αυτό δεν είναι υπόθεση ενός αγώνα ή 40 λεπτών παιχνιδιού. Είναι μια συνολική διαδικασία που αφορά όλους όσοι ασχολούνται με την ομάδα. Από τη διοίκηση και τους προέδρους, που κάνουν εξαιρετική δουλειά, μέχρι τον τελευταίο άνθρωπο του οργανισμού — αν και, για μένα, δεν υπάρχει “τελευταίος”, όλοι είναι εξίσου σημαντικοί.
Ακόμη και οι φροντιστές μας, που μας στηρίζουν καθημερινά με τον καλύτερο τρόπο, έχουν συμβάλει σε αυτό. Όλοι έχουν βάλει το λιθαράκι τους για να φτάσουμε εδώ».
Πόσο καθοριστικός ήταν ο τρόπος που διαχειριστήκατε τις ήττες το δύσκολο δίμηνο, μέχρι την καθοριστική νίκη στο Μαρούσι;
«Καταρχάς, ποτέ δεν τα… βάψαμε μαύρα και συνεχίσαμε να δουλεύουμε κανονικά, επαγγελματικά, στην καθημερινότητά μας. Από εκεί και πέρα, όλες οι ομάδες έχουν το ντεφορμάρισμα και τα σκαμπανεβάσματά τους μέσα στη σεζόν. Οπότε εμείς το διαχειριστήκαμε αρκετά ήρεμα και στα αποδυτήρια το αντιμετωπίζαμε με ψυχραιμία.
Προσπαθούσαμε να μην βάζουμε επιπλέον πίεση στον εαυτό μας και ξέραμε ότι κάποια παιχνίδια θα τα κερδίσουμε μέσα από τη δουλειά μας και τον τρόπο που παίζουμε.
Και πράγματι, σε πολλά παιχνίδια η εικόνα μας ήταν αρκετά καλή. Οπότε η νοοτροπία ήταν απλή: συνεχίζουμε, παίζουμε το μπάσκετ μας και πάμε να τελειώσουμε τη δουλειά που είχαμε μπροστά μας».
Πώς προσεγγίζετε πλέον τις προσεχείς αναμετρήσεις με τον Παναθηναϊκό AKTOR στα playoffs;
«Αρχικά, είναι πολύ τιμητικό για τη Μύκονο που βρίσκεται σε αυτή τη διαδικασία. Δεν είναι κάτι μικρό, είναι πραγματικά κάτι πολύ σπουδαίο. Και το λέω αυτό κυρίως για να το καταλάβει και ο κόσμος: μια νεοφώτιστη ομάδα, με ένα από τα χαμηλότερα budget της κατηγορίας, το να μπαίνει στα playoffs ως 7η δεν είναι κάτι απλό. Δεν είναι δεδομένο ούτε κάτι αυτονόητο… Οπότε το εκτιμάμε, το σεβόμαστε και συνεχίζουμε να δουλεύουμε.
Από εκεί και πέρα, νομίζω ότι η εικόνα μας ήταν πολύ καλή τόσο με τον Ολυμπιακό όσο και με τον Παναθηναϊκό στο τελευταίο παιχνίδι, αλλά και με το Περιστέρι. Εμείς είμαστε κάθε μέρα στο γήπεδο, κάνουμε τη δουλειά μας και συνεχίζουμε την προετοιμασία για το πρώτο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό. Θα πάμε να κάνουμε το παιχνίδι μας, όπως κάνουμε όλη τη χρονιά.
Δεν αλλάζει κάτι για εμάς. Θα είμαστε σοβαροί, θα παίξουμε ομαδικά και δυνατά, και θα προσπαθήσουμε να το χαρούμε και να το ζήσουμε. Γιατί τα playoffs είναι πραγματικά η ανταμοιβή των κόπων και του ιδρώτα όλης της χρονιάς, και θα πάμε να παίξουμε το μπάσκετ μας».
