Ο Βασίλης Ξανθόπουλος είναι έτοιμος για τη δεύτερη χρονιά του ως προπονητής του Περιστερίου και με αφορμή τη συνθήκη αυτή μίλησε στο ΕΟΚ WebRadio, όπου και έκανε αναφορά στη μετάβασή του από παίκτης σε προπονητής, στον σχεδιασμό του ρόστερ της ομάδας του και στις μεγάλες επενδύσεις των ΠΑΟΚ και Άρη.
Αναλυτικά όσα δήλωσε:
Για τη μετάβασή του από παίκτης σε προπονητής μέσα σε μια χρονιά:
«Είναι κάτι τελείως διαφορετικό, δεν έχει σχέση με αυτό που έκανα πριν. Όταν είσαι παίκτης έχεις να ασχοληθείς με το κορμί σου, με το να κάνεις κάποια πράγματα που θα σου πει το προπονητικό team, πρέπει να είσαι ένας σωστός επαγγελματίας δηλαδή, εντός και εκτός γηπέδου.
Ο προπονητής πρέπει να ασχοληθεί με δέκα χιλιάδες πράγματα. Έχει να ασχοληθεί με το πώς ξύπνησε ο κάθε παίκτης, τι προβλήματα έχει… Είναι σαν να είναι ο “πατέρας” της οικογένειας. Η μετάβαση ήταν πολύ γρήγορη, οπότε δεν πρόλαβα να καταλάβω την αλλαγή, έπεσα κατευθείαν στα βαθιά.
Παρ’ όλα αυτά, είναι κάτι που μου αρέσει. Σίγουρα βοηθάει ότι και η πρώτη χρονιά ήταν πάρα πολύ καλή, και για ‘μένα προσωπικά αλλά και για την ομάδα. Από εκεί και πέρα, ξέρω ότι όλες οι χρονιές δε θα είναι το ίδιο καλές, αλλά το πιο σημαντικό, ακόμα και σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές που μπορεί να βρεθούν στο δρόμο σου, είναι να μαθαίνεις και να σε κάνουν πιο δυνατό».
Για το τι έμαθε την πρώτη του χρονιά σαν προπονητής:
«Έχω μάθει πάρα πολλά πράγματα που με έχουν βοηθήσει τόσο προπονητικά αλλά και στην ζωή μου. Το πώς να διαχειρίζομαι καταστάσεις, όντας το… πρώτο “βαγόνι” του τρένου.
Πράγματα που μαθαίνεις στο μπάσκετ σε βοηθούν και στη ζωή, είναι μια μικρογραφία της ζωής».
Για τον σχεδιασμό του ρόστερ ενόψει της νέας σεζόν:
«Θέλουμε να κρατήσουμε στοιχεία από την περσινή ομάδα. Το ρόστερ το έχουμε ολοκληρώσει εδώ και 15-20 μέρες, έχουμε κρατήσει κάποια παιδιά που θα ανακοινωθούν οι ανανεώσεις τους τις επόμενες μέρες και έχουμε φέρει και κάποια καινούργια παιδιά στην ομάδα. Ωστόσο, η “ταυτότητα” του Περιστερίου και η κουλτούρα πρέπει να παραμείνουν οι ίδιες, ότι δηλαδή θα είμαστε μια πάρα πολύ σκληρή ομάδα που δε θα παρατάει κανένα παιχνίδι και θα πηγαίνει παντού για τη νίκη, ανεξαρτήτως αντιπάλου.
Ξέρουμε ότι φέτος το πρωτάθλημα είναι πάρα πολύ ανταγωνιστικό, ξέρουμε πως όπου πάμε θα ξέρουν ποιοι είμαστε και τι θα περιμένουν, ενώ πέρυσι δε μας… περίμεναν και κάπως μάς βοήθησε αυτό στην αρχή. Έχουν ξεκινήσει και μπαίνουν οι βάσεις από το recruiting που κάναμε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και μένει να μπουν οι πιο γερές βάσεις στην προετοιμασία.
Τα καινούργια παιδιά πρέπει να καταλάβουν την “ταυτότητα” της ομάδας, οι παλιοί να βοηθήσουν σε αυτό και να δουλέψουμε σκληρά και σωστά έτσι ώστε να είμαστε έτοιμοι και ανταγωνιστικοί για όλη τη σεζόν».
Για τους στόχους της ομάδας ενόψει της νέας αγωνιστικής περιόδου:
«Στην ουσία, θέλουμε να είμαστε ανταγωνιστικοί σε όλα τα παιχνίδια, να πηγαίνουμε για τη νίκη με τον δικό μας τρόπο και στο τέλος θα κάνουμε το ταμείο.
Το πιο σημαντικό είναι να είμαστε μια ομάδα που να βγάζει προς τα έξω ότι χαίρεται το παιχνίδι, να φαίνεται ότι είμαστε μια οικογένεια και να μην παρατάμε κανένα παιχνίδι.
Μέσα από τα λάθη μας να μαθαίνουμε και να υπάρχει συνεχής πρόοδος και εξέλιξη».
Για τη φιλοσοφία της ομάδας και το αγωνιστικό της στυλ:
«Στη 12άδα-13άδα θα έχουμε έξι ή επτά καινούργια παιδιά. Νομίζω τα βήματα είναι συγκεκριμένα που μπορεί να κάνει ένα προπονητικό team. Από ‘κει και πέρα, πρέπει να νιώσει και τους παίκτες, το πώς δέχονται την πληροφορία.
Έτσι θα κινηθούμε και φέτος, θα δούμε πώς δέχονται την πληροφορία οι παίκτες και σιγά-σιγά θα βάλουμε τα κομμάτια που πρέπει να βάλουμε για να καταλάβουν το πώς θέλουμε να παίξουμε.
Έχει γίνει μια προεργασία προς τους παίκτες γι’ αυτό, γιατί πρέπει να ξέρουν και οι παίκτες σε τι ομάδα έρχονται, διότι μπορεί και ο παίκτης να μην ταιριάζει στη φιλοσοφία της ομάδας ή να μη θέλει να ευθυγραμμιστεί με τα “θέλω” της ομάδας.
Οπότε, αυτή η συζήτηση είχε γίνει πριν κλείσουν οι καινούργιοι παίκτες στην ομάδα, αλλά και με τους παλιούς που έμειναν».
Για τους Έλληνες παίκτες και το νεανικό στοιχείο:
«Πιστεύω πάρα πολύ στους γηγενείς. Πιστεύω ότι παίζει πολύ μεγάλο ρόλο να έχουν καλούς Έλληνες παίκτες οι ομάδες. Είμαι υπέρμαχος του μεγάλου rotation, δεν είμαι της παλιάς σχολής, θεωρώ ότι δεν πρέπει να υπάρχει παίκτης που να αγωνίζεται πάνω από 27-28 λεπτά.
Νομίζω το παιχνίδι, έτσι όπως έχει γίνει, χρειάζεται να έχεις μεγάλο rotation. Από εκει και πέρα, όσον αφορά τους μικρούς, ναι, πρέπει να βγουν καινούργια παιδιά, γιατί δεν υπάρχουν πάρα πολλά, κάτι για το οποίο δε φταίνε μόνο οι ομάδες, φταίει σίγουρα και η παραγωγική διαδικασία των προηγούμενων χρόνων. Νομίζω ότι αυτό έχει αρχίσει και φτιάχνει κάπως, αλλά δεν πρέπει αυτά τα παιδιά να “καούν”, δεν πρέπει ντε και καλά να μπουν να παίξουν, γιατί αυτό μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ.
Θα πάρουν τις ευκαιρίες τους, εννοείται, και μελλοντικός στόχος είναι το Περιστέρι να μπορεί να έχει στο ρόστερ του παίκτες που να έχουν βγει από την ακαδημία.
Όσον αφορά γενικότερα τους Έλληνες, θεωρώ ότι δεν πρέπει να βάζεις τον Έλληνα επειδή “πρέπει”, αλλά επειδή αξίζει.
Δεν πρέπει να επαναπαύεται επειδή υπάρχει ο κανονισμός με τον αριθμό των ξένων. Ναι, να εκμεταλλευτούν την αγορά, αλλά, από ‘κει και πέρα, πρέπει να δουλεύουν καλά και να κερδίζουν τη θέση τους, όπως το ίδιο πρέπει να γίνεται και με τους ξένους.
Όχι επειδή πληρώνεις έναν ξένο ακριβά να έχει αυτό το “πρέπει”, αλλά να αγωνίζεται επειδή σού κάνει τη δουλειά για την οποία τον πήρες».
Για τα νέα οικονομικά δεδομένα που υπάρχουν στα ρόστερ των ελληνικών ομάδων:
«Τώρα με τις δύο ομάδες της Θεσσαλονίκης που μπήκαν δύο μεγάλοι επενδυτές είναι, από τη μια, πολύ σημαντικό για το ελληνικό μπάσκετ, αλλά, από την άλλη, χαλάει και την αγορά στις ομάδες που είναι πιο κάτω.
Κάποιοι αποκτούν υπεραξία και οι επιλογές λιγοστεύουν ακόμα περισσότερο για τις μικρές ομάδες. Για εμένα, οι επιλογές που κάνει ο κάθε παίκτης τον καθορίζουν.
Είναι πολύ σημαντικό σε κάποιες περιπτώσεις να χρειαστεί να κάνεις ένα βήμα πίσω στο οικονομικό ώστε να αγωνιστείς κάπου που αυτό θα σου αποφέρει, ίσως, σε 2-3 χρόνια μια καλύτερη πρόταση από μια μεγάλη ομάδα».
