Ο Βασίλης Λυπηρίδης, μιλώντας στο EOK WebRadio, αναφέρθηκε στη νέα προσπάθεια που γίνεται στον Άρη, επισημαίνοντας ότι μετά από δεκαετίες προβλημάτων διαφαίνεται προοπτική επιστροφής σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Όπως υπογράμμισε, η οικονομική εξυγίανση αποτέλεσε το πρώτο και καθοριστικό βήμα, ανοίγοντας τον δρόμο για πιο οργανωμένο σχεδιασμό και σταθερή ανάπτυξη. Παράλληλα, στάθηκε στις κινήσεις ενίσχυσης και στην παρουσία ανθρώπων που μπορούν να οδηγήσουν τον σύλλογο σε νέα εποχή.
Αναφερόμενος στις συγκρίσεις με το παρελθόν, ξεκαθάρισε πως το σύγχρονο μπάσκετ έχει αλλάξει σημαντικά, τόσο σε επίπεδο ανταγωνισμού όσο και οικονομικών δεδομένων, ωστόσο η φιλοδοξία και η δυναμική του κόσμου παραμένουν αναλλοίωτες και αποτελούν τη βάση για την επόμενη μέρα.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη «δίψα» των φιλάθλων, οι οποίοι, όπως είπε, στήριξαν την ομάδα ακόμα και στις δύσκολες περιόδους, συμβάλλοντας καθοριστικά στην επιστροφή της αισιοδοξίας.
Παράλληλα, σημείωσε πως η ενίσχυση του Άρη μπορεί να επηρεάσει συνολικά το μπάσκετ της Θεσσαλονίκης, αναζωπυρώνοντας τον ανταγωνισμό με τον ΠΑΟΚ, αν και όπως τόνισε υπάρχει ακόμη δρόμος για να καλυφθεί η απόσταση από τις κορυφαίες ομάδες της Αθήνας.
Αναλυτικά οι δηλώσεις του Βασίλη Λυπηρίδη στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του ΕΟΚ WebRadio:
Για το ότι ο Άρης αναβιώνει τις παλιές του εποχές:
«Για εμάς που ζήσαμε εκείνα τα ιστορικά χρόνια, είναι πολύ σημαντικό μετά από 30 και κάτι χρόνια να φαίνεται μια ελπίδα πως θα ξαναγράψει ένδοξες σελίδες στην ιστορία της η ομάδα. Φυσικά με σοβαρότητα και υπομονή. Σημασία έχει ότι ήρθε ένας άνθρωπος ο οποίος βοήθησε να τελειώσουν τα χρέη που ταλαιπωρούσαν για δεκαετίες τον Άρη και πλέον κάνει δυναμικές κινήσεις με τον ερχομό του Βασίλη Σπανούλη. Απομένει να δούμε τις επιλογές και τον σχεδιασμό του προπονητικού και του διοικητικού team».
Για τα σταθερά βήματα του Άρη στην πρώτη χρονιά του Ρίτσαρντ Σιάο στο διοικητικό «τιμόνι»:
«Πρώτα έπρεπε η ομάδα να “καθαρίσει” από τα χρέη και τις υποχρεώσεις, γιατί κάθε φορά που ερχόταν ένας επενδυτής… σήκωνε ένα βιβλίο και έβρισκε ένα ακόμα χαρτί από κάτω. Ήταν ένας ανασταλτικός παράγοντας για οποιονδήποτε σχεδιασμό. Απ’ τη στιγμή που την πρώτη χρονιά ο στόχος ήταν να απαλλαχτεί ο Άρης από τις οφειλές, μπορείς πλέον να κάνεις έναν σχεδιασμό εξόδων-εσόδων όπως κάνει η κάθε σοβαρή επιχείρηση».
Για τις συγκρίσεις του κόσμου με τις παλαιότερες εποχές του Άρη:
«Συγκρίσεις με το παρελθόν δε μπορούν να γίνουν, το μπάσκετ έχει αλλάξει, όπως και η δυναμική των ομάδων, η κάθε εταιρεία κοιτάει να κάνει ένα δυνατό σύνολο. Δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο με τότε. Αναλογία υπάρχει μόνο στους τίτλους και τη φιλοδοξία κάθε σωματείου. Αυτό υπάρχει και κυρίως στις διαθέσεις των φιλάθλων, οι οποίοι ποτέ δεν άφησαν τον σύλλογο ούτε στις χειρότερες στιγμές του. Αυτό είναι και το διαβατήριό του για την επόμενη εποχή. Κανένας δε θα ερχόταν αν δεν έβλεπε πως το γήπεδο δε θα έχει τέτοια παρουσία. Ο Άρης δεν είναι ένα απλό σωματείο ή μια ομάδα που με τις επιτυχίες γεμίζει το γήπεδο και με τις αποτυχίες αδειάζει. Αυτό το απέδειξαν οι φίλαθλοι του Άρη και σε αυτούς πρέπει να πιστωθεί αυτή η επιτυχία».
Για την «αναγέννηση» του μπάσκετ της Θεσσαλονίκης:
«Δεν αναβιώνουμε απλά εκείνα τα χρόνια, ελπίζουμε να ζήσουμε κάτι μεγαλύτερο. Το μπάσκετ έχει αλλάξει. Υπάρχουν άλλες πηγές εσόδων, η Ευρωλίγκα είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο, έρχονται νέα σενάρια με το NBA Europe. Το παιχνίδι είναι σε μεγέθυνση σε σχέση με τότε. Τότε ήταν επαγγελματικό μεν, αλλά στα μεγέθη ήταν λίγο ημι-επαγγελματικά τα πράγματα. Μιλάμε για εντελώς άλλες καταστάσεις και από πλευράς επιχειρηματιών που ασχολούνται με το άθλημα αλλά και με τις φιλοδοξίες των ομάδων όσον αφορά τα έσοδά τους και τις επενδύσεις που θα κάνουν».
Για το ότι η επένδυση που γίνεται στον Άρη «τραβάει» τον ΠΑΟΚ και το αντίθετο:
«Στη δική μας εποχή όλο το ελληνικό μπάσκετ γυρνούσε γύρω από τα ματς του Άρη με τον ΠΑΟΚ και πιστεύω πως κάτι ανάλογο θα συμβεί και τώρα. Ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε λίγο σχετικά με τις επενδυτικές κινήσεις και την ενδυνάμωση, αλλά ο Άρης ακολούθησε πολύ γρήγορα. Κάθε μεταξύ τους παιχνίδι θα είναι ανταγωνιστικό. Βέβαια, έχουν μεγάλη απόσταση να διανύσουν ακόμα ώστε να φτάσουν τις ομάδες της Αθήνας, που πλέον έχουν κατακτήσει σπουδαίους και πολλούς τίτλους και επενδυτικά κινούνται με πολύ μεγαλύτερα νούμερα. Είναι, όμως, μια εκκίνηση, που μόλις θα έρχονται τα αποτελέσματα θα “ανοίγει” περισσότερο η όρεξη των επενδυτών και του κόσμου. Είναι ένα καλό στοιχείο για όλο το ελληνικό μπάσκετ».
Για το πώς ζούσε τα ντέρμπι του Άρη με τον ΠΑΟΚ στα δικά του χρόνια:
«Η εβδομάδα πριν το ντέρμπι, όπως και γενικότερα όλη η χρονιά, ήταν μια βδομάδα περισυλλογής, άγχους και έντασης, γιατί ξέραμε ότι τότε ένα παιχνίδι μέσα στην κανονική σεζόν μπορεί να κρίνει τον τίτλο, κάτι που δεν υπάρχει τώρα. Αυτά τα 2-3 ματς ήταν όλη η χρονιά. Αυτό ήταν και καλό και κακό. Το ότι δεν είχες ισχυρό ανταγωνισμό από άλλα σωματεία σε ανάγκαζε να μη μπορείς να συντηρήσεις την αγωνιστική σου κατάσταση μες στον χρόνο τόσο εύκολα. Ήταν πολύ πιεστική και αγχωτική η κατάσταση και, για να είμαστε ειλικρινείς, εμείς δεν το απολαμβάναμε όπως ένας φίλαθλος. Είχαμε τόσο το βάρος ευθύνης και αισθανόμασταν τόσο πολύ την προσμονή της ομάδας και του κόσμου για το αποτέλεσμα, που δεν ήταν εύκολα διαχειρίσιμο όλο αυτό».
Για τη στιγμή που ξεχωρίζει από τα ντέρμπι Άρης-ΠΑΟΚ στη δική του εποχή:
«Αν υπάρχει μια στιγμή που θα ήθελα να ξαναβιώσω ήταν η είσοδος μες στο γήπεδο πριν το τζάμπολ. Ο Θεός με ευλόγησε να ζήσω κάτι τέτοιο, ένα ματς “ζωής και θανάτου”. Όλη αυτή η ένταση που έχεις απ’ το γεμάτο γήπεδο, το να μαζεύεται όλη η ομάδα και οι παίκτες να προσπαθούν να εμψυχώσουν ο ένας τον άλλον, η είσοδος με τα χαρτάκια να πετάγονται και όλο αυτό το κλίμα, είναι κάτι που δε θα το ξεχάσω ποτέ».
