Από διαφορετικό κόσμο του μπάσκετ ο καθένας, Ρούμογλου και Μπιλάλης θα επιδιώξουν την καθιέρωση στη μεγάλη κατηγορία με τη φανέλα της Καρδίτσας.
Ο μεν Ρούμογλου από το NCAA και το UConn με το οποίο πανηγύρισε δύο πρωταθλήματα, πριν πάει στο Ρίτσμοντ!
Ο δε Μπιλαλης από την E;ite League και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον Παπάγο.
Αναλυτικά όσα είπαν στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του EOK WebRadio με τη Σοφία Βαλσάμη και τον Μιχάλη Γκιουλένογλου.
Ο Κωνσταντίνος Μπιλάλης είπε:
Για τη μεταγραφή του στην Καρδίτσα:
«Σίγουρα από μικρό παιδί όταν ξεκινάς να παίζεις μπάσκετ στόχος σου είναι να φτάσεις στη GBL.
Σίγουρα χάρηκα πάρα πολύ όταν μού έγινε πρόταση απ’ την Καρδίτσα και είμαι πολύ χαρούμενος που θ’ αγωνιστώ στη GBL του χρόνου έπειτα από τρία χρόνια που έπαιζα στην Elite League».
Για το αν έπαιξε ρόλο στην απόφασή του το ότι η Καρδίτσα δίνει ευκαιρίες σε Έλληνες παίκτες:
«Εννοείται. Το σωματείο βγάζει μια υγεία. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχουν το ίδιο προπονητικό staff, επενδύουν σε Έλληνες, οι Έλληνες έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.
Επενδύουν και σε νέους παίκτες. Έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην απόφασή μου».
Για το ότι πάει στη GBL ως ο 2ος καλύτερος πασέρ της Elite League:
«Είναι και πόσες μπάλες θα έχεις στα χέρια σου. Εγώ στον Παπάγου είχα αρκετές μπάλες και μπορούσα να δημιουργήσω καταστάσεις. Όσο ανεβαίνεις επίπεδο, βέβαια, έχεις καλύτερους συμπαίκτες.
Μπορεί να κάνεις πέντε πάσες, δίχως δημιουργία, απλά να πασάρεις δεξιά ή να κάνεις μια έξτρα πάσα και να βάλει το τρίποντο κάποιος καλός σουτέρ κι έτσι εσύ να “γράψεις” ασίστ.
Είναι, απ’ τη μία, ότι στην Elite League είχα περισσότερες μπάλες, αλλά, απ’ την άλλη, θα έχω καλύτερους συμπαίκτες.
Ελπίζω να βοηθήσω, γιατί μου αρέσει πολύ να βγάζω πάσες και να είναι δύο παίκτες χαρούμενοι, όχι ένας».
Για το αν θα του λείψει η Elite League:
«Θα μου λείψει, εννοείται. Είχα πρωταγωνιστικό ρόλο, ήμουν αρχηγός του Α.Σ. Παπάγου.
Θα είναι τελείως διαφορετικό τώρα, το ξέρω και έχω πάρει την απόφαση μέσα μου. Θα πάω με έναν άλλον ρόλο στην Καρδίτσα. Είμαι έτοιμος και ελπίζω να μου βγει σε καλό».
Για το ότι παίκτες της Elite League κάνουν συχνότερα πλέον το βήμα για τη GBL:
«Πολλοί παίκτες, ειδικά Έλληνες, απ’ την Elite League κάνουν το “άλμα” για τη GBL.
Είναι ένα πολύ καλό και δυνατό πρωτάθλημα και κάθε χρόνο ανεβαίνει ακόμα περισσότερο. Πιστεύω όλες οι ομάδες της GBL κοιτούν τους παίκτες, ειδικά τα ελληνόπουλα, που μπορούν να τις βοηθήσουν».
Για το πώς φαντάζεται τη νέα σεζόν: «Προσπαθώ να μη φαντάζομαι τι θα γίνει. Θέλω να πηγαίνω μέρα-μέρα, να δουλεύω όσο πιο σκληρά μπορώ, να παλέψω και να διεκδικήσω ό,τι μού αναλογεί.
Από ‘κει και πέρα, ό,τι έρθει θα το “αρπάξω απ’ τα μαλλιά” και θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για να βοηθήσω κι εγώ την ομάδα».
Για το ότι η Καρδίτσα επένδυσε και φέτος σε νέους παίκτες με γνώμονα το μέλλον: «Δείχνει το σωματείο ότι στρέφεται προς το μέλλον και “χτίζει” σιγά-σιγά, βήμα-βήμα, με πλάνο και συγκέντρωση. Είδαμε το πόσο βοήθησε και τον Νεοκλή Αβδάλα.
Εντάξει, το παιδί έχει φοβερό ταλέντο δε συγκρίνεται τώρα, αλλά του έδωσε μια βοήθεια στο να κάνει το επόμενο βήμα, όπως και στον Νίκο Πλώτα, που βγήκε φέτος καλύτερος νέος παίκτης. Έχει δείξει στο παρελθόν ότι βοηθάει αρκετούς νέους».
Για το ότι θα έχει δίπλα του τον Νίκο Γκίκα: «Εγώ τον παρακολουθώ από μικρό παιδί, όταν έπαιζε στον ΕΦΑΟΖ. Είναι φοβερός παίκτης, έχει τα χαρακτηριστικά μου, είναι “κοντός”, πασάρει, δημιουργεί φοβερά και έχει το pull-up τρίποντο.
Ελπίζω να μάθω πολλά απ’ αυτόν. Θα είμαι ανταγωνιστικός στην προπόνηση για να βελτιωθώ όσο περισσότερο μπορώ».
Για την περασμένη σεζόν με τον Α.Σ. Παπάγου: «Νομίζω θα ήταν “Τι ζήσαμε”. Αυτό λέγαμε συνέχεια στα αποδυτήρια. Δεν το περίμενε κανείς αυτό. Κάθε μέρα δουλεύαμε πολύ σκληρά στις προπονήσεις, υπήρχε πολλή ανταγωνιστικότητα, παίζαμε πολύ μπασκετικό ξύλο.
Αυτόν τον τίτλο θα έβαζα, γιατί ήταν ένα όνειρο για μας. Όταν η ομάδα σού θέτει έναν στόχο να μείνει στην κατηγορία κι εσύ τη φτάνεις στον τελικό, ένα βήμα πριν τη GBL, είναι κάτι το αξιοθαύμαστο».
Ο Απόστολος Ρούμογλου μίλησε:
Για την απόφασή του να πάει στην Καρδίτσα:
«Μετά από 4 χρόνια στις ΗΠΑ αποφάσισα να γυρίσω πίσω στην Ελλάδα. Μαζί με τον ατζέντη μου, τον Παναγιώτη Καπάζογλου, θέλαμε να πάρουμε μια απόφαση που θα ήταν η καλύτερη για μένα.
Αν παρατηρήσετε, στο ελληνικό πρωτάθλημα δύσκολα οι Έλληνες βρίσκουν χρόνο. Ήθελα ένα ασφαλές περιβάλλον στο οποίο θα μπορούσα να εξελιχθώ σαν παίκτης, θα με εμπιστευθούν οι προπονητές και θα μπορέσουμε να κάνουμε το καλύτερο για την ομάδα.
Νομίζω ότι η Καρδίτσα θα μου το δώσει αυτό. Είναι ένα πολύ ωραίο περιβάλλον, που η εργατικότητα και η δουλειά είναι πολύ σημαντικά στοιχεία για την ομάδα. Μου άρεσε, όταν μίλησα με το προπονητικό επιτελείο και τους προέδρους, ότι η δουλειά είναι κάτι πολύ βασικό εκεί. Πιστεύω πήρα καλή απόφαση».
Για το αν η σταθερότητα της Καρδίτσας στο προπονητικό κομμάτι και η ισχυρή παρουσία των Ελλήνων παικτών ήταν απ’ τους λόγους που τον οδήγησαν στο να πει το «ναι»:
«Σίγουρα σε κάθε ελληνική ομάδα υπάρχουν 3-4 Έλληνες που είναι οι βασικοί. Όντως ο κόουτς είναι εκεί στην ομάδα για πέντε χρόνια, είναι πολύ σταθερός.
Πίσω από τους ξένους υπήρχαν Έλληνες με πολύ καλές χρονιές, οι οποίοι κατάφεραν να εξελιχθούν και να πάρουν μεταγραφές.
Έδωσαν την ελευθερία και την προστασία στους παίκτες ώστε να μπορέσουν να βελτιωθούν».
Για το πώς φαντάζεται την επερχόμενη σεζόν:
«Είναι πολύ νωρίς, δε μπορείς να ξέρεις τι μπορεί να γίνει σε μια σεζόν, είναι πολύ δύσκολο. Αυτό που μπορείς να κάνεις σαν παίκτης είναι να δώσεις το 100% του εαυτού σου, να είσαι εκεί σε κάθε προπόνηση και αγώνα, να ακούς τους προπονητές σου. Αυτά είναι απ’ τη δική μου μεριά…
Να βελτιωθώ και να ακούω τους προπονητές, ώστε να με βοηθήσουν να ενταχθώ στη GBL, γιατί δεν έχω ξαναπαίξει στην κατηγορία, εκτός απ’ τα χρόνια στον ΠΑΟΚ που ήμουν πολύ μικρός».
Για τα χρόνια του στις ΗΠΑ και το NCAA:
«Το να φεύγεις στα 18 σου απ’ την Ελλάδα και να πηγαίνεις στις ΗΠΑ, να κατακτάς δύο κολεγιακά πρωταθλήματα, μετά να παίρνεις μεταγραφή για άλλο κολλέγιο, με διαφορετικό στυλ μπάσκετ, είναι μεγάλα βήματα. Σου “χτίζουν” τον χαρακτήρα. Πραγματικά στις ΗΠΑ είδα πώς δουλεύουν, μια διαφορετική όψη προπονήσεων, κατάλαβα πως οι προπονήσεις και η σκληρή δουλειά είναι πολύ σημαντικά για έναν παίκτη.
Αυτό είναι το σημαντικότερο μήνυμα που πήρα σαν άνθρωπος, πως όλα κερδίζονται μέσα απ’ τη δουλειά. Υπήρχαν πολλές επιτυχίες αλλά και αποτυχίες, όμως μαθαίνεις μέσα απ’ αυτά. Στην καριέρα σου σαν παίκτης θα έχεις πολλές δυσκολίες, αλλά το βασικό νόημα είναι να μην τα παρατάς και να συνεχίζεις. Έτσι θα καταφέρεις να παίξεις μπάσκετ».
Για το κομμάτι που τον δυσκόλεψε περισσότερο στην προσαρμογή του εκεί:
«Το δυσκολότερο κομμάτι στην προσαρμογή ήταν οι προπονήσεις. Ήταν δύσκολο στις ΗΠΑ να ενταχθείς, να κάνεις 2-3 ώρες προπόνησης.
Η αλήθεια είναι πως στην Ελλάδα, ειδικά όταν είσαι μικρός, δεν προπονείσαι τόσο σκληρά. Με την πρώτη μέρα στις ΗΠΑ κατάλαβα πως είναι πολύ σκληρές οι προπονήσεις και πρέπει να φτιάξω το δικό μου conditioning ώστε να μπορώ ν’ ανταπεξέλθω περισσότερο με την ομάδα».
Για τη μετάβαση απ’ το Κονέκτικατ στο Ρίτσμοντ και τη θητεία του στην ομάδα:
«Είναι η μεταφορά από ένα high major σχολείο σε ένα mid major. Υπάρχει τεράστια διαφορά την οποία δεν την περίμενα. Το Ρίτσμοντ συγκριτικά με το Κονέκτικατ είναι εκατό φορές καλύτερο μαθησιακά, αλλά στο μπάσκετ είναι διαφορετικό.
Παίζουν πολύ διαφορετικό μπάσκετ, οι προπονήσεις είναι μεν σκληρές αλλά όχι τόσο όσο στο Κονέκτικατ. Δυστυχώς για την ομάδα δεν καταφέραμε να φέρουμε τόσες πολλές νίκες και θέλαμε να το αλλάξουμε και στα δύο χρόνια αυτό, αλλά ήταν πολύ δύσκολο».
Για το τι κρατάει απ’ την παρουσία του στις ΗΠΑ:
«Τα κρατάω όλα. Και οι χαρές και οι λύπες σε διαμορφώνουν σαν παίκτη, ακόμα περισσότερο οι λύπες. Εγώ προσωπικά πιστεύω πως στα δύσκολα φαίνεται ο κάθε παίκτης και ο κάθε άνθρωπος με το πώς θ’ ανταπεξέλθει σε αυτά.
Σε κάθε δυσκολία που σου έρχεται στη ζωή “χτίζεις” χαρακτήρα. Γενικότερα αυτό που κρατάω είναι οι σχέσεις με τους ανθρώπους που είχα και στα δύο κολλέγια, με τους προπονητές, τους συμπαίκτες μου.
Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Αν δείτε τους συμπαίκτες που είχα… μερικοί έπαιζαν ακόμα στον τελικό του NBA».
