Σε μια μέρα θλίψης, για την απώλεια του Θανάση Σκουρτόπουλου, ο Κώστας Μίσσας «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του EOKWeb Radio με την Έλενα Βογιατζή και τον Γιάννη Σταυρουλάκη και μίλησε για τον Θανάση Σκουρτόπουλο, τον άνθρωπο και τον προπονητή που άφησε το δικό του αποτύπωμα στην καλαθοσφαίριση.
Για τη συνεργασία του με τον Θανάση Σκουρτόπουλο:
«Ο Θανάσης Σκουρτόπουλος είναι στο γκρουπ των προπονητών που ήταν αθλητές σε ένα πάρα πολύ καλό επίπεδο και στη συνέχεια ξεκίνησε μια προπονητική καριέρα επίσης σε υψηλό επίπεδο.
Από ‘κει και πέρα, ήμασταν συνεργάτες στην Εθνική Ανδρών. Το 2017 ήμουν head coach και εκείνος συνεργάτης μου, το 2018 ήταν εκείνος πρώτος προπονητής κι εγώ Τεχνικός Σύμβουλος στην Εθνική.
Είχαμε μια πάρα πολύ καλή συνεργασία όσον αφορά τη συγκεκριμένη περίοδο. Είχαμε μια δύσκολη χρονιά τότε με διάφορα δεδομένα, “χτυπιόμασταν” από διάφορες μεριές και, παρ’ όλα αυτά, κατακτήσαμε την 8η θέση στο Πανευρωπαϊκό.
Κάναμε διάφορες συζητήσεις όσον αφορά το κομμάτι της διαχείρισης. Δεν καταφέραμε πολλά πράγματα σχετικά με το στρες ή το άγχος, αλλά ο κάθε άνθρωπος το διαχειρίζεται κάπως διαφορετικά».
Για τον προπονητή Θανάση Σκουρτόπουλο:
«Σε θέμα χαρακτήρα, ο Θανάσης ανήκει στην προπονητική κατηγορία “fighters”.
Υπάρχουν τέσσερις βασικές κατηγορίες προπονητών, οι “fighters”, οι “thinkers”, οι “social” και οι “piece makers”. Παρ’ ότι ήταν “fighter”, δεν ήταν στη λογική τού να εκφράζει στον πάγκο αυτό το fighting πνεύμα.
Ήταν σε ένα πλαίσιο ελεγχόμενο κατά κάποιον τρόπο. Το να εκφράζονται οι προπονητές είναι ένας καλός τρόπος να εκτονώνονται, σε βοηθάει πάρα πολύ να μην έχεις προβλήματα μετά. Από ‘κει και πέρα, το σημαντικότερο είναι όταν ένας πρώην αθλητής σου έρχεται και σου λέει ότι κάπου τον “ακούμπησες” σε σχέση με τη ζωή του.
Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό κομμάτι στην πορεία του καθενός από εμάς. Το πώς τον έχεις κατευθύνει κάποια στιγμή με αυτά που του έχεις πει. Ο Θανάσης ήταν στον χαρακτήρα και την προσωπικότητα αυτών των ανθρώπων που έμπαιναν στη λογική να κατευθύνουν ανθρώπους. Δεν ήταν απ’ τους προπονητές που ήταν… στυγνοί, ήταν στην κουλτούρα σχέσης, άποψης και κατεύθυνσης.
Αυτό που μένει είναι να έχεις σημαδέψει ανθρώπους σε σχέση με τη ζωή τους, κυρίως την κοινωνική».
Για τον άνθρωπο Θανάση Σκουρτόπουλο:
«Πέραν από το αγωνιστικό κομμάτι σαν προπονητής υψηλού επιπέδου, ήταν και μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα σαν άνθρωπος, ένα μορφωμένο παιδί.
Έχει κάνει νομική. Επειδή πάρα πολλές συζητήσεις ήταν παράλληλες με το αγωνιστικό κομμάτι και σε επίπεδο μιας γενικότερης κουλτούρας, ήταν ένα θαυμάσιο παιδί με μία θαυμάσια προσωπικότητα, η οποία λείπει στον χώρο όχι μόνο σε αγωνιστικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο απόψεων και δεδομένων σε σχέση με τη γενικότερη κοινωνικοπολιτική θέση και άποψη.
Είχε άποψη σε πάρα πολλά θέματα όταν κάναμε συζητήσεις περί κοινωνικοπολιτικής ζωής γενικότερα. Είχε άποψη πραγματική και ουσιαστική και πάντα χρησιμοποιούσε επιχειρήματα.
Σαν μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα σε οποιαδήποτε μορφή συζήτησης, ήταν ένας πάρα πολύ καλός συνομιλητής και ένας πάρα πολύ συνδαιτημόνας, ο οποίος μπορούσε να σου περάσει πράγματα. Κάνουμε τώρα γενικότερα μια συζήτηση για τον Θανάση, αλλά είναι πραγματικά απ’ τους ανθρώπους για τους οποίους αξίζει να μιλάς λίγο παραπάνω και να τους θυμάσαι».
Για την όλη μπασκετική πορεία του Θανάση Σκουρτόπουλου:
«Ήταν πολύ μεγάλη αδιαμφισβήτητα. Όταν διαβάζεις το βιογραφικό του, αντιλαμβάνεσαι έναν άνθρωπο που ήταν μέσα στα γήπεδα, έναν άνθρωπο που υπηρέτησε το άθλημα, θεωρώ, με πάρα πολύ μεγάλη σοβαρότητα και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό.
Από ‘κει και πέρα, πάντα η επόμενη μέρα είναι το κίνητρο για τον ίδιο τον προπονητή σχετικά με το πώς θα μπορεί να είναι κάθε μέρα και καλύτερος. Κάναμε πάρα πολλές συζητήσεις και θα έλεγα πως ήταν απ’ τους προπονητές που είχαν γνώση της λεπτομέρειας.
Ο Θανάσης έκανε μια μεγάλη πορεία και είχε μπροστά του, κατά τη δική μου άποψη, πάρα πολύ μέλλον για τη συνέχεια».
Για το αν υπάρχουν στιγμές που έχουν ξεχωριστή θέση στο μυαλό του:
«Υπάρχουν διάφορες μικρές ιστορίες, οι οποίες όμως είναι καθημερινότητας. Δεν τις βάζουμε σε τόσο μεγάλο πλαίσιο γιατί είναι επαναλαμβανόμενες. Εκείνο που είναι ιδιαίτερα σημαντικό είναι μια βραδιά που δε θα την ξεχάσω ποτέ, το 2017.
Δεν ήμασταν στην πρώτη φάση πάρα πολύ καλά και σίγουρα υπήρχαν διάφορες μορφές πιέσεων για διάφορους λόγους. Όταν γυρίσαμε απ’ τη νίκη επί της Λιθουανίας, ήταν εκπληκτική βραδιά και πανηγυρίσαμε μια μεγάλη νίκη, η οποία ουσιαστικά μάς έδωσε και το αποτέλεσμα να είμαστε στην οκτάδα.
Η δεύτερη στιγμή που κρατάω ήταν όταν χάσαμε από τη Ρωσία για ένα καλάθι και δεν περάσαμε στους “4”.
Δεν κοιμηθήκαμε εκείνο το βράδυ.
Αυτές οι δύο εικόνες αντικατοπτρίζουν το εξής: ότι μπορεί τη μία βραδιά να πανηγυρίζουμε όλοι μεταξύ μας και να λέμε διάφορα μέσα απ’ τη χαρά μας και την επόμενη μέρα να είμαστε στεναχωρημένοι. Ήμασταν ένα γκρουπ ανθρώπων και ο Θανάσης ήταν μέσα σε αυτή τη συμμετοχή. Δε θα ξεχάσω ποτέ ούτε τη μία βραδιά ούτε την άλλην.
Φανταστείτε τώρα σε ένα διάστημα τόσο μικρό πώς εναλλάσσονται τα συναισθήματα. Νομίζω, όμως, πως αν κάποιος μάς ρωτούσε αν θα ξανακάναμε το ίδιο αν γυρνούσε ο χρόνος πίσω, θα λέγαμε πως θα το κάναμε».
Για το τι του μένει από τον Θανάση Σκουρτόπουλο:
«Εγώ προσωπικά κρατάω έναν πάρα πολύ καλό συνεργάτη, ένα πάρα πολύ σοβαρό παιδί, με άποψη και σε κοινωνικό και σε αγωνιστικό επίπεδο.
Σίγουρα αυτά τα 3-4 χρόνια που συνεργαστήκαμε σε διάφορα πόστα υπάρχουν πράγματα τα οποία απ’ τη δική μου πλευρά μπορώ να χρησιμοποιήσω διδάσκοντας νέους προπονητές, πράγματα που έχουμε συζητήσει, που έχουμε πει, που έχουν γίνει.
Για μένα, είναι πάρα πολύ σημαντικό το κομμάτι “άνθρωπος”, πέραν απ’ το προπονητικό.
Θα τον θυμάμαι για πάντα».
