Η επιστολή παραίτησης του Δημήτρη Αγγελόπουλου από την ομάδα του ΑΟΠΦ, αναφέρει:
"Έχοντας δώσει αρκετή πίστωση χρόνου και βλέποντας ότι οι παθογένειες αντί να μειώνονται εντός του ιστορικού Αθλητικού Ομίλου Παλαιού Φαλήρου, ολοένα κι αυξάνονται, αποφάσισα να παραιτηθώ από τη θέση μου στο Διοικητικό Συμβούλιο.
Με υπεύθυνους προπονητές όπως ο κ. Μάριος Γούναρης που αντί να κοιτάζουν πως θα κάνουν σωστά τη δουλειά τους προτιμούν να εργαλειοποιούνται από την παρούσα διοίκηση και να έχουν λόγο και βήμα για να κρίνουν και μάλιστα με άκομψο τρόπο, αυτούς που θα έπρεπε να ακούν ευλαβικά δεν έχω τη διάθεση και όρεξη να μπω σε κανενός είδους debate.
Από την πρώτη στιγμή ήξερα ότι με τον κ. Δέτση μας χωρίζουν πολλά, όμως αποφάσισα να δώσω χρόνο πριν προβώ σε οριστικές αποφάσεις. Στην πορεία του χρόνου, όμως φάνηκε ότι μας χωρίζει ολόκληρη… άβυσσος. Εγώ ονειρευόμουν έναν ΑΟΠΦ εξωστρεφή, έτοιμο να μιλήσει στην καρδιά και να γίνει κομμάτι της τοπικής κοινωνίας, να γίνει μία αθλητική «κυψέλη» αντάξια της μεγάλης ιστορίας αυτού του συλλόγου.
Δυστυχώς, όμως, η παρούσα διοίκηση στις πράξεις δείχνει να παλεύει για ένα σωματείο βουτηγμένο στην εσωστρέφεια, χωρίς μεγάλα όνειρα που θα μπορεί μόνο να εξασφαλίζει την παραμονή κάποιων ανθρώπων στις καρέκλες που με τόσο σθένος έχουν γαντζωθεί.
Συμπερασματικά, εγώ ονειρευόμουν έναν σύλλογο τόσο μεγάλο που να μπορεί να διοικηθεί μόνο από την τοπική κοινωνία του Παλαιού Φαλήρου, ενώ την ίδια ώρα κάποιοι άλλοι παλεύουν για έναν σύλλογο τόσο… μεγάλο όσο μπορεί να δικαιολογήσει η επάρκεια τους στη θέση τους.
Με τα μοναδικά μέλη που όλο αυτό το διάστημα υπήρχε μία σύγκλιση απόψεων ήταν οι Γιώργος Βασιλείου, Νίκος Καλκαβούρας και Αλέξης Αναγνωστόπουλος και δεν είναι τυχαίο ότι οι δύο τελευταίοι αποφάσισαν να αποχωρήσουν με στόχο να προστατέψουν τον εαυτό τους και την αξιοπιστία τους.
Αν και δεν δηλώνω αισιόδοξος υπό την παρούσα διοίκηση, εύχομαι ολόψυχα κάθε καλό στον Αθλητικού Ομίλου Παλαιού Φαλήρου, του οποίου πάντα ήμουν και θα είμαι φίλαθλος.
Με εκτίμηση Δημήτρης Αγγελόπουλος".
