Οι δηλώσεις του Χρήστου Γκαβανόπουλου:
Για την άνοδο στη National League 1 και αν ένιωσαν πίεση μέσα στη σεζόν για να την πετύχουν:
«Αποστολή εξετελέσθη. Το δηλώναμε από την 1η Ιουνίου. Όταν καλέσαμε τους παίκτες να τους κλείσουμε τους είπαμε “Θέλουμε να έρθετε και να πάρουμε το πρωτάθλημα”. Δόξα τω θεώ, πήγαν όλα καλά. Είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι. Η πίεση ξεκινάει απ’ τη διοίκηση και τον προπονητή και καταλήγει στους παίκτες.
Προφανώς από τη στιγμή που είμαστε πετυχημένοι, όλοι κάναμε τα σωστά βήματα. Η πίεση ήταν δεδομένη, την ασκούμε από μόνοι μας. Όποιος έχει φιλοδοξία στη δουλειά του, ασκεί πίεση. Ευτυχώς πήγαν όλα καλά, παρά τα προβλήματά που αντιμετωπίσαμε μέσα στη σεζόν.
Είμαστε πρωταθλητές και όλα τα μέλη του Γ.Σ. Γαργαλιάνων και της τοπικής κοινωνίας είναι χαρούμενα. Ένα μικρό χωριό που ήταν κοντά μας και του δώσαμε χαρά, όπως μας έδωσε κι εκείνο».
Για το πώς διαχειρίστηκαν την «ταμπέλα» του φαβορί:
«Όλες οι ομάδες θέλουν να νικήσουν τον 1ο. Ειδικά στα εκτός έδρας, η ενέργεια που είχαν όταν συναντούσαν τους Γαργαλιάνους ήταν τελείως διαφορετική σε σχέση με όταν έπαιζαν με άλλες ομάδες. Δίναμε κάθε μέρα τεστ. Άλλες φορές αποτύχαμε, άλλες πετύχαμε. Δόξα τω θεώ, στο τέλος έκλεισαν όλα με θετικό πρόσημο».
Για την επόμενη μέρα στη National League 1:
«Είναι μεγαλύτερες οι απαιτήσεις. Είναι πιο δύσκολη κατηγορία, πιο επαγγελματική. Όσο ανεβαίνεις, χρειάζεται να αντιμετωπίζεις τα πράγματα πιο επαγγελματικά. Δε μπορούμε να πούμε πάρα πολλά, είναι μόλις δύο 24ωρα μετά την κατάκτηση. Είμαστε τρισευτυχισμένοι. Εγώ προσωπικά ζητάω απ’ τη διοίκηση κάποιες μέρες να ξεκουραστώ, να μη βάλω κάτι παραπάνω στο μυαλό μου.
Το έκανα και πέρυσι αυτό. Όταν πετυχαίνει τους στόχους της η ομάδα, όλοι έχουν πάρα πολύ θετικές σκέψεις, όλοι κοιτάμε να συνεργαστούμε ξανά. Είναι νωρίς να συζητήσουμε το οτιδήποτε όμως. Είναι καλύτερο να μείνουμε στην επιτυχία της ομάδας. Μια μεσσηνιακή ομάδα στη National League 1 είναι τρομερή επιτυχία και, μάλιστα, όχι από μεγάλο κέντρο της Μεσσηνίας, όπως, για παράδειγμα, η Καλαμάτα».
Για το αν τους μεταφέρει κάποιο βάρος το γεγονός πως θα είναι η πρώτη μεσσηνιακή ομάδα μετά το 2006-07 που αγωνίζεται στη National League 1:
«Εγώ δε θα το πω βάρος, θα το πω χαρά. Πόσο μάλλον όταν προερχόμαστε από μια περιοχή που δεν είναι κέντρο στη Μεσσηνία. Αυτό δίνει δικαίωση στους ανθρώπους που έχουν ασχοληθεί τόσα χρόνια, τους διοικούντες προφανώς, οι οποίοι με το μεράκι και την προσπάθειά τους έχουν καταφέρει τον σύλλογο να είναι ανταγωνιστικός και να βρίσκεται πια στη National League 1.
Τους αξίζουν πάρα πολλά συγχαρητήρια, όπως αξίζουν και στο φετινό ρόστερ παικτών, που με τις δυσκολίες μας, τις αντιδικίες μας, τις χαρές μας, τις λύπες μας, καταφέραμε να έχουμε εξαιρετική χημεία και να κερδίσουμε το πρωτάθλημα.
Είναι το πιο σωστό να εστιάσουμε σε αυτό και όχι στη επόμενη μέρα της National League 1. Αυτό θα πρέπει να το αφήσουμε στη διοίκηση, να σκεφτεί πως πρέπει να δράσει και, από ‘κει και πέρα, θα υπάρξουν κουβέντες και θα δει ο καθένας τι είναι καλύτερο για τη ζωή και την καριέρα του».
Για το αν θα κρατήσουν κάτι σαν κληρονομία για την επόμενη σεζόν:
«Η βελτίωση υπάρχει παντού. Όλοι βελτιωθήκαμε μέσα απ’ την όλη πορεία της ομάδας. Δεχθήκαμε και “χαστούκια” μεγάλα κάποιες φορές. Υπήρξε μια βελτίωση όλης της κατάστασης. Σίγουρα θα κοιτάξουμε να κρατήσουμε τον “κορμό” των παιδιών, που είναι πάρα πολύ σημαντικό για την επόμενη χρονιά.
Το ίδιο προσπαθήσαμε και το περσινό καλοκαίρι, κάτι που καταφέραμε σε κάποιον βαθμό. Θα κοιτάξουμε, φυσικά, του χρόνου να μπορέσουμε να βοηθήσουμε και παιδιά απ’ τα φυτώρια, τις ακαδημίες της ομάδας.
Το εφηβικό του Γ.Σ. Γαργαλιάνων βγήκε 2ο σε όλη την Πελοπόννησο και 1ο σε όλη την ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ. Είναι πάρα πολύ μεγάλη επιτυχία και μας έχει δώσει μεγάλη χαρά. Υπάρχει πολύ ταλέντο και θα κοιτάξουμε να βοηθήσουμε τα παιδιά του χρόνου. Προσπαθήσαμε και φέτος να βάλουμε παιδιά των ακαδημιών στη National League 2 για να αποκτήσουν εμπειρίες και να νιώσουν κι εκείνοι σημαντικοί δίπλα μας».
Για την ανταπόκριση του κόσμου:
«Θέλω να τονίσω πως είχαμε κι ένα άλλο χαρμόσυνο γεγονός φέτος. Ανέβηκε σε εθνική κατηγορία το ποδόσφαιρο των Γαργαλιάνων, ο Τέλλος Άγρας, μια βδομάδα πριν από εμάς. Έχουν ζήσει ιστορικές στιγμές οι Γαργαλιάνοι σε αθλητικό επίπεδο. Ο κόσμος ήταν κοντά μας, μας έχει αγαπήσει, μας μιλάει στον δρόμο, μας στήριξε στο γήπεδο. Αυτό, πάντως, συνέβη απ’ την προηγούμενη χρονιά. Ήταν δίπλα μου εμένα προσωπικά, έχω κάνει γνωριμίες, φίλους.
Οι άνθρωποι του χωριού όταν περνούσαμε δύσκολα ήταν εκεί και μας έδιναν μια αγκαλιά, ένα καλωσόρισμα, ένα κέρασμα. Ο κόσμος ήταν η δύναμή μας. Απ’ τη μέρα που έχω έρθει στην ομάδα, δεν έχουμε χάσει κανένα ματς εντός έδρας, από πέρυσι δηλαδή.
Μόνο από τον Απόλλωνα Πάτρας ηττηθήκαμε στο Κύπελλο, όπου η διαφορά δυναμικότητας είναι πολύ μεγάλη, ήταν ομάδα μεγαλύτερης κατηγορίας. Προφανώς αυτό οφείλεται και στη δουλειά όλου του σωματείου αλλά και στην υποστήριξη του κόσμου. Τους οφείλω ένα μεγάλο “ευχαριστώ” για όλα αυτά που μας προσέφεραν».
Για το ότι στα πρώτα του προπονητικά βήματα υπάρχει ένα αποτύπωμα αγωνιστικό σε μια ομάδα:
«Καταρχάς, μου δίνει πάρα πολύ μεγάλη χαρά. Δεν έχει να κάνει, όμως, μόνο μ’ έμενα, έχει να κάνει και με τους ανθρώπους της διοίκησης που μ’ εμπιστεύθηκαν. Θέλω να ευχαριστήσω τη διοίκηση μέσα απ’ την καρδιά μου. Δε μπορεί να πετύχει ένας προπονητής αν δεν έχει στο 100% τη στήριξη της διοίκησης και του συλλόγου ολόκληρου.
Αυτό μού το παρείχαν οι άνθρωποι, οπότε ήταν πιο σταθερά τα θεμέλια και η ομάδα ανταπεξήλθε όλων των δυσκολιών, καταφέρνοντας να φτάσει μέχρι τέλους και στην κατάκτηση του τίτλου. Είναι ξεκάθαρο αυτό. Ευελπιστώ, σε περίπτωση συνεργασίας, να συνεχίσουμε έτσι».
Οι δηλώσεις του Χρήστου Δαμιανάκου:
Για την άνοδο στη National League 1:
«Από το καλοκαίρι που κλείναμε ένας-ένας ο στόχος ήταν να φτάσουμε ως το τέλος, να καταφέρουμε να πάρουμε το πρωτάθλημα. Σίγουρα ήταν δύσκολο, γιατί ήμασταν σε έναν όμιλο με καλές ομάδες, είχαμε πολλές δυσκολίες, πολλούς τραυματισμούς μέσα στη σεζόν, ακόμα και στους τελικούς. Θεωρώ πως το αξίζαμε και το πήραμε, ήταν δίκαιο το αποτέλεσμα.
Είναι πολύ σημαντικό ότι καταφέραμε να κρατήσουμε αλώβητη την έδρα μας κι αυτό ουσιαστικά μάς έφερε την κούπα. Είναι η καλύτερη ανταμοιβή των κόπων μας, γιατί κάναμε πολλή προπόνηση, ρίξαμε πολλή δουλειά όλοι μαζί, από την ομάδα μέχρι τη διοίκηση. Παλέψαμε για να έρθει αυτή η στιγμή, που την αξίζαμε και με το παραπάνω».
Για τη σειρά των τελικών με τη Παναχαϊκή και το Game 3:
«Ήταν μια σειρά με πολλή ένταση, πολλή επαφή, πράγμα φυσικό όταν κρίνεται ένας τίτλος. Η ατμόσφαιρα ήταν πολύ ωραίο, που είναι επίσης φυσικό, γιατί παίζαμε με μια ομάδα πολύ ιστορική, η οποία έχει τον δικό της κόσμο, φανατικό κιόλας. Ήρθαν και στο γήπεδό μας στο τελευταίο ματς. Σημαντικό ρόλο στο να έχει παλμό το γήπεδο έπαιξαν και οι δικοί μας, γιατί το γέμισαν.
Είχαμε δυναμική παρουσία και στο εκτός έδρας παιχνίδι. Όταν είναι στην… τσίτα η κερκίδα και παίζεται τίτλος, εντός έδρας γινόμαστε λίγο πιο σκληροί. Ήταν φυσικό επακόλουθο να υπάρχει μεγάλη ένταση. Στο τελευταίο ματς ήταν “κλειστό” το σκορ, παρ’ ότι έληξε με 12 πόντους διαφορά.
Ήταν μια σειρά που θα μπορούσαμε να την έχουμε τελειώσει στον εκτός έδρας αγώνα, όπου προηγηθήκαμε με 17 πόντους αλλά μετά μάς το γύρισαν και έστειλαν το ζευγάρι σε Game 3. Ήταν μια πολύ κλειστή σειρά, με πολλή ένταση, αλλά την άνοδο την πήρε ο καλύτερος».
Για το αν τα μακρινά σουτ ήταν το «κλειδί» στο ζευγάρι:
«Είμαστε μια ομάδα που σουτάρει πολύ και, μάλιστα, πολύ καλά. Όλοι έχουμε έφεση στο σουτ. Ήμασταν 8-10 πόντους μπροστά και μας ισοφάρισαν, οπότε ψάχναμε 1-2 σουτ να μας “ξεκλειδώσουν”. Με το που μπήκαν η ομάδα πήρε άλλη ψυχολογία, έγινε πιο σκληρή στην άμυνα και ακολούθησε άλλο ένα απ’ τον Γκόραν (Βουτσίτσεβιτς).
Ήταν και πολύ κακό το ποσοστό της Παναχαϊκής στο τρίποντο, αλλά αυτό ήταν και αποτέλεσμα της καλής μας άμυνας. Δίναμε το σουτ εκεί που θέλαμε, ήμασταν πολύ σκληροί στη μπάλα, κυρίως οι περιφερειακοί μας, δεν αφήναμε εύκολα σουτ. Μας βοήθησε κι αυτό, σίγουρα έπαιξε ρόλο».
Για το πώς υποδέχτηκε ο κόσμος την άνοδο:
«Το χωριό ζούσε γι’ αυτά τα παιχνίδια. Μας στήριξε όλη τη χρονιά και κυρίως στο τέλος. Έβγαινες έξω και σου έλεγαν “Πάμε να το πάρουμε”. Γενικά υπήρχε και στην καθημερινότητα η “πίεση” απ’ τον κόσμο του χωριού. Είναι ωραίο, όμως, αυτό, σου δίνει ώθηση. Υπήρχε κόσμος που το ήθελε πολύ, το θέλαμε κι εμείς, οπότε πήραμε και λίγη… βενζίνη απ’ τον κόσμο.
Ήταν πολύ δυναμική η παρουσία του στο γήπεδο, δεν έχω ξαναδεί το γήπεδο έτσι αυτά τα χρόνια που είμαι εδώ. Έγινε την κατάλληλη στιγμή, μας έδωσε τρομερή ψυχολογία στο Game 3. Μπορεί να ήταν και διαφορετικό το παιχνίδι αν δεν είχαμε τόσο παλμό στην κερκίδα».
Για το αν ο Γ.Σ. Γαργαλιάνων μπορεί να καταφέρει πράγματα και στη National League 1:
«Θεωρώ πως ναι. Υπάρχουν βάσεις. Είναι πάρα πολύ νωρίς βέβαια. Σίγουρα χρειάζεται να πάρουμε χρόνο όλου, να μείνουμε λίγο μακριά απ’ το μπάσκετ και να ηρεμήσουμε. Είναι ένα μέρος που ο κόσμος έχει “δεθεί” με την ομάδα, όλοι τη στηρίζουν. Πιστεύω ότι η ομάδα έχει αυτά που χρειάζονται».
